Gedichten.
Op verzoek een pagina waar gedichten geplaatst kunnen worden.
59 Responses to “Gedichten.”
Pagina’s: « 6 [5] 4 3 2 1 » Show All
Pagina’s: « 6 [5] 4 3 2 1 » Show All
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
Robert Long’s Weblog
Robert Long’s Weblog
| M | D | W | D | V | Z | Z |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Nov | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
Pagina’s
- !! Nieuws over de blog !!
- Betekenis van Robert in jouw leven.
- Chatter box.
- DVD fandag in Rotterdam.
- Felicitaties verjaardagen
- Gedichten.
- Huishoudelijke mededelingen.
- Huisregels
- Kerst en Nieuwjaars wensen.
- Ledenlijst
- Private message aan de Admin
- Reacties concert “A la Longue”.
- Robert Long prijsvraag.
- Ruilbeurs
- Spot Robert.
- verjaardag Kalender
- Voetbal pool!
- Vragen.
- Welkom aan alle Robert Long fans!!
- Zin-Spelen.
Categorieën
Blogroll
Recent Posts
- Top2000 The Last Seven Days
- 99
- Bab´s en Santa´s fandag in Almere
- Drie theatershows Robert Long op DVD !!!
- Robert Long’s Weblog › Nieuw Bericht Maken — WordPress
Recent Comments
- Gerda v. M. op Chatter box.
- Ineke op Chatter box.
- Gerda v. M. op Chatter box.
- caecilia op Chatter box.
- Gerda v. M. op Chatter box.
Authors
Meta
Get a free blog at WordPress.com. Theme: ChaoticSoul by Bryan Veloso.
november 25th, 2009 at 9:54 pm
MIRRE JOY
Mirre voor jou schrijft Oma dit gedicht
Want oma vind jou zo mooi en lief Wicht
Mirre met haar mooie en bijzondere naam
Die komt oorspronkelijk van een plant vandaan
En toen oma maar eens in wikipedia dook
Zag ze ook dat je naam verbonden staat met goud en wierook
Geschenken van Goud Wierook en Mirre voor een koningskind
Dat is ook o.a. wat Oma over de naam MIRRE vind
Waar oma ook verder nog meer las en naar keek
Maakt niet uit , voor mij ben je het Snoepje van de Week
Oma neemt dus op AMBER PEARL en MIRRE JOY een wijntje
Voor MIRRE mijn snoepje van de week, en AMBER mijn Poppedeintje .
november 14th, 2009 at 6:08 pm
Dromen
Dromen doe ik vaak en ook heel veel
Of het nu gekke zijn mooie of heel origineel
Meestal is er ook geen touw aan vast te knopen het zijn van die zotte dromen
Maar ook dromen waarvan ik hoop dat ze uit zullen komen
Zo gek ,dan ik kan vliegen en zwemmen over straat en over de stoep
Of wordt achterna gezeten door een of andere groep
Zo zijn er ook dromen die je vergeet en waar je niks mee kan beginnen
Meestal gaan die dan over die hele grote enge spinnen
Over lieve mensen uit mijn voorbije leven
Die allemaal dan in mijn droom een soort van hint geven .
Vaak doe ik ook heel veel aan dag dromen
B.v. van een fan , en ik hoopten dan dat het tot een ontmoeting zal komen
Maar dat zal wel bij die dromen en of dagdromen blijven
En dan ook niet zal ontmoeten in levende lijven .
Gelukkig heb ik veel mooie herinneringen , en van die andere mooie dingen
Boeken c´dtjes die ik dan kan weer kan lezen ,of de liedjes kan gaan meezingen.
Dan zijn er dromen die je zeker zal onthouden en daarom nooit kan vergeten
Het zijn die dromen die je dan haarfijn gaat uitpluizen ,omdat je er meer over wilt weten
Het maakt eigenlijk ook niet uit welke er nog zullen komen
Een ding is zeker het leven is veel te saai zonder al die soorten dromen
mei 11th, 2009 at 7:08 pm
April 2009
Op 7 april toen deze reis begon,
Verscheen Ufuk aan onze Horizon.
Zijn opzet was die van ons te verbreden.
In middels werden we door Omer van A naar Z gereden.
Met Ufuk en onze chauffeur met wisselkantoor
Zagen wij Turkye van achter naar voor
De eerste overblijfselen die we kregen te zien,
Waren stokoude zuilen van Ioniche stiel.
In Perge ging men in verwarmde baden,
Hoe verkwikkend dit was, dat laat zich raden.
In Aspendos verbaasde ons Zeno,s intellect,
In zijn hele theater zat je nergens slecht.
Wat hadden we graag tussen het gepeupel gezeten,
En nog meer van Grieken en Romeinen geweten.
Wat te denken van een dorp onder de grond,
Waar luxe en verwend zijn misschien niet bestond.
Je woning te graven uit nood met de hand,
Te zien heel dit stelsel gaat boven je verstand.
“Alles eine Euro”de vrouwen van heden,
Overleven dank zij hun voorouders uit het verleden.
Bewonderen en verwonderen het Capadosische land,
Valleien van Duif en Kamelen en Heren van stand.
In Ankara schuifelden we vol ontzag,
Langs Mustafa Kemal Attaturk zijn graf.
In eerbiediger taal zeg je “zijn Tombe “,
Vast had hij het plafond ook mooi gevonden.
Eer wordt de Vader der Turken gebracht,
Om het goeds dat Hij “voor zijn volk bedacht.
In Istanbul zijn ze met zijn 14 miljoen,
En evenveel tulpen stonden in bloei.
We bezochten de Aya Sofia en de Blauwe Moskee,
Zeker en vast dat dat iets met ons dee.
De ramen,de ruimte,de koepels in het rond,
En hoe prachtig je”s avonds dit alles vond.
De stad veranderde in een “Sprookje bij nacht “.
Wie weet heeft de Sultan dit ook vaak gedacht.
Aan de Bosporus langs de “Hoorn van Goud “,
Werd een klein optrekje voor “hem”gebouwd.
Het Topkapi museum vol pracht en praal,
Hij liet het na aan ons allemaal.
In Troje liggen 9 steden boven elkaar,
Je verstand gaat dat te boven , maar
Daar gebeurde meer wonderlijke dingen,
Men offerde aan goden en godinnen,
Opdat de oevers niet tegen elkaar zouden slaan,
En toch is het met Troje mis gegaan.
Langs duizenden olijfgaarden en “pijnboom pitten”,
Reed Omer ons naar de stad van het Perkament,
Om de Akropolis te bekijken, en het meest steile theater bekend
We liepen door een eeuwenoude zuilenstraat heen,
Met verder weg de Basiliek van rood baksteen.
Bij een opgraving denk je hoe leefden ze hier?
Datzelfde bedacht ik bij de flats van Izmir.
Waren Goden en Godinnen ook maar mensen?
Met gek en gebrek en goed en kwaad?
De een belangrijker dan de ander?
Nog mooier en rijker, zal het ooit verand”ren?
In Efeze kregen we een indruk hoe het eens was,
En hoeveel boeken men toen al las.
In Hieropolis wandelden we langs meer dan 1000 graven,
Van adel, helden en de gewone man,
Gezellig bij elkaar met de hele familie.
Of een ronde Tumulus, wie zegt er wat van?
In Pamukkale bekeken we een katoenen paleis,
Een paar stappen verder werden we wereld wijs.
Verven,spinnen,weven, ja hoe te verkopen een tapijt,
Mooi was het zeker een schitterende pracht,
En voel maar eens even hoe lekker zacht.
Na dagen in dit wondere land,
Kregen we allen iets meer verstand,
Van gewoontes en zeden en hoe werd geleden:
: dat het Orakel van Delphi op een blaadje gaat kauwen,
als je haar om raad vraagt in diep vertrouwen.
: dat koffie met zout niet veel goeds voorspelt,
door een ervaringsdeskundige werd dit ons verteld.
: dat kaalhoofdige heren zaten op rij een,
met eenarmige wezens op rij twee,
dit was nodig om te applaudiseren,
en voor Ufuk gelegen te fantaseren.
Meerdere studies heeft hij gedaan,
Een daarvan was “hoe om te gaan”,
Met mensen in de bus van verschillend allooi,
Ufuk je deed dit geweldig en zo is het wel mooi.
Bedankt voor alle verhalen—HEEL –HALF—of totaal niet waar .
Je hebt het ons als pap door de mond gedouwd !!!
Geschreven door een mede reis genoot
maart 28th, 2009 at 2:21 pm
Voor Rosalia,die van 15/2/09 tot 17/2/09 tot ons gezin hoorde
Zo kort in mijn leven,
zo diep in mijn hart
Ik wilde je zoveel geven
Na jouw leven vol smart
Zoveel knuffels heb ik nu over
zoveel aaitjes over je vacht
Ik kan ze je nooit meer geven
Wie had dit nu verwacht?
In Zaventem keek ik in je ogen
en wist: dit is voor altijd
Twee dagen heb ik je gekoesterd
maar toen was het blijkbaar je tijd
Maar meisje je hebt nog niet in de zon gelegen
Je hebt hier nog niet gerold door het gras
Ik heb je nog zo weinig kunnen geven
Of dacht je dat dit alles was?
Of was je hartje te zwaar beladen
met alle vroegere zorgen en pijn
en kon het de vreugde niet meer dragen
van eindelijk thuis en geliefd te zijn.
Nu rust je hier naast ons onder de bomen
Maar ‘k had heel iets anders voor jou in mijn hoofd
Niet dat het einde zo snel zou komen
Een leven als een prinsesje, dat had ik je beloofd.
Moeke Rosalieke, lief poppemieke
Ik was zo trots op jou
Je rust nu heel diep in mijn hart
Maar ik blijf achter in de kou!
december 31st, 2008 at 5:11 pm
Afscheid van 2OO8 !
“Nieuwke jaarke zoete,
ons varken heeft vier voeten”.
Waar is de tijd dat ik dit liedje zong,
van deur naar deur, drukken op de bel en gong.
Zouden de deuren opengaan,
of lieten ze ons gewoon staan ?
Wat waren we jong en onbezonnen,
het leven was nog maar net begonnen.
Heel de wereld konden wij aan,
zelfs de astronauten moesten nog naar de maan.
Wij zouden het heel anders gaan doen,
“onze ouders”, enkel uit op goed fatsoen !
De jaren gingen en de dagen kwamen,
welke plannen wij ook ontwaarden,
de wereld konden wij niet veranderen,
alles ging zoals eeuwen, voor mij en voor alle anderen.
Mensjes kwamen… anderen gingen,
vreugde….of verdriet… wie kent dat niet.
Vorig jaar gaf ik 2OO8 een goede fles wijn,
omdat dat jaar mild voor mij zou zijn.
Wel, dat is gedeeltelijk gelukt,
wie is niet uit op een beetje geluk !
Doch dit geldt niet voor iedereen,
ieder krijgt op tijd en stond zijn deel !
Maar met 2OO9 voor de deur,
hopelijk stelt het ons niet teleur.
‘k Ga er met volle moed tegenaan,
zo is het ieder jaar weer gegaan.
Het zal dit jaar niet anders zijn,
“kom”, ik geef maar weer een fles wijn !
Zodat we weer kunnen zeggen,
2OO8 kunnen we rustig in de kast leggen,
bij alle anderen, goede en kwade,
het nieuwe laat zich toch weer raden !
Laten we vooral een zonnetje wezen,
voor al diegene die nog bij ons bleven.
‘k kreeg vandaag een kaartje in de bus,
met een tekst, niet van mij, wees gerust.
“Onze aller beste wensen,
gaan alleen naar toffe mensen” !
“Wij zijn verheugd en blij,
want jij hoort erbij” !
Dat zijn woorden naar mijn tand,
‘k ga ze onthouden, want…
vriendschap is een zalig iets,
zonder dat is het leven niets !
Alleen op de wereld, helemaal niet fijn,
wat zou een mens toch zonder vriendschap zijn !
Nu ga ik stoppen en ga naar’t feest,
het is hier weer mooi geweest.
Ja met vrienden… wat hadden jullie verwacht,
totaal iets anders gedacht?
Samen gaan we’t nieuwe jaar begroeten,
met onder de tafel… ONZE VOETEN !
Voor iedereen fijne dagen,
en een hoopvol 2OO9 !
Monique
december 20th, 2008 at 7:42 pm
PETRA
2005 was niet het jaar van mijn dromen
Wel het jaar dat Petra in mijn leven was gekomen .
Het jaar van veel huilen en veel verdriet
Van verwerken , nee dat was er niet.
Een Jaar van Oplichting verhuizing en een overlijden
Wel ik zal daar maar niet veel over uitwijden .
Wel gelukkig dat jaar Petra tegen gekomen
Op het moment dat ik niet meer ,het bos zag door de Bomen
Petra verzorgen gaf mij voldoening en plezier
Een goede bezigheid en ook afleiding en ook vertier.
2 en half jaar heb ik dat gedaan
Met veel plezier maar ook wel eens met een traan.
Petra had MS was heel erg depressief , ik kon dat niet meer aan
En ben toen met veel verdriet bij haar weg gegaan
Ik kan er nog wel eens om huilen
Maar kon niet anders ik kon niet tegen haar boze buien
Vaak liet ik wat van mij horen
En ging ook regelmatig op bezoek, het contact was niet verloren
Vandaag kreeg ik telefoon en hoorden, Petra is overleden.
december 20th, 2008 at 2:27 pm
Die is lachen Hanny.
december 20th, 2008 at 1:21 pm
Speciaal voor Gerda, omdat ze zo graag gedichten leest.
KERSTSTRESS
Haasten, huis op orde maken
Rennen naar verschillende zaken,
Drukte, overal mensen in de rij
Help … er zijn er nog 20 voor mij
Zoeken, waar is toch mijn mooie kleed
Dat ons ma vroeger op de tafel deed
Stress … ik moet nog cadeautjes kopen
En nog verschillende winkels afstropen
O jee … mijn koffiezetter kapot
En juist vandaag, wat is dat rot
Snel zoek ik kerstversierselen bijeen
Hé, wat een geluk, er mankeert er geeneen
Mijn liefste gaat voor mij naar de winkel toe
Haalt een nieuwe senseo, zonder bah of boe
Daar komt mijn dochter met het vermiste kleed
Gauw leg ik het weg, gedaan met al het leed
Die winkels … pft … maandag zie ik wel weer
Je ziet dat ik het nog wel eens leer
Stress voor Kerstmis … aan mij niet besteed
Maar waar is verdomme nou weer dat kleed?
december 20th, 2008 at 1:26 am
Een leuk gedicht, dat zeg ik jou
En dat schudt jij zomaar uit je mouw
december 20th, 2008 at 12:08 am
kerst 2OO8 !
Ben er dan maar even voor gaan zitten,
dacht nochtans eventje te pitten.
Helaas zal dit nu niet zo zijn,
men verwacht hier heel veel rijm.
Dan maar met volle moed er tegenaan,
‘k weet niet of het goed zal gaan.
Al zit de moed mij in de sokken,
hup ermee,we zijn vertrokken.
Lichtjes flikkeren en fonkelen overal,
maar wisten jullie het al ?
Het zouden “LED” lampjes moeten zijn,
die oude vindt ons milieu niet fijn !
‘k Zie ballen in alle maten en kleuren,
slechts één doel “mensen opbeuren”.
Of dat gaat lukken is nog maar de vraag,
onze economie gaat plotseling onzettend traag !
kerstmuziek klinkt mij in de oren,
zodat we het gemompel minder horen.
Veel mensen zitten dik in de puree,
aandeelhouders lachen er niet mee !
kerstmarkten schieten als paddestoelen uit de grond,
velen maken het daar wel al te bont.
Geuren van glühwein, braadworst verspreiden zich snel,
lusten doe je het niet … of juist wel !
Kerstmannen lopen hier en daar,
natuurlijk niet de echte, “dat is waar”.
Lokken je naar verschillende zaken,
omdat wij veel centjes zouden opmaken !
Sneeuw ? Dat was er al in november,
één maand te vroeg “you remenber” ?
Dat gaan we dan ook maar vergeten,
‘k ga enkel denken aan lekker eten !
Lekker smullen, ben ik van plan,
zowat het enige wat nog zorgeloos kan.
Cholesterol veeg ik van de baan,
als’t rolleke af is, is’t toch gedaan !
Nee, ‘k ga niet zwartgallig wezen,
“kerst” een leuke tijd dat is bewezen.
Ondanks alle overpeinzingen en kritiek,
mooiste dagen van’t jaar … of niet?
Tussen al dit schrijven door,
zingt Robert met een kinderkoor.
Ligt nog steeds goed in’t gehoor,
daar doen we’t uiteindelijk toch voor !
Zij die vroegen om een gedicht,
‘k ben uiteindelijk maar weer gezwicht.
Al zijn er die ‘t veel beter kunnen,
fijn dat jullie mij dit plaatsje gunnen !
‘k Deed in ieder geval mijn best,
doen jullie nu maar de rest.
Kerstmis vieren geeft vreugd…en pijn,
omdat we allemaal maar mensjes zijn !
Fijne feestdagen voor iedereen !
Monique