Robert Long’s Weblog

58 Responses to “Gedichten.”

Pagina’s: « 6 5 4 [3] 2 1 » Show All

1. 30
   Cees van der Pluijm Says:
   oktober 17th, 2008 at 5:11 pm

   Bij: oktober 15th, 2008 at 7:23 pm
   Gedicht voor Vincent van een voorlees vrijwiligster van Zonhove

   Weten jullie wel dat diezelfde Annet een aantal prachtige boeken heeft geschreven voor en over mensen met een verstandelijke handicap? Kijk maar eens op http://www.de-stiel.demon.nl/ en zoek onder Proza naar Hogenhout. Drie schitterend geïllustreerde (voor)leesboeken. Zeer de moeite waard en helaas niet uitverkocht. Veel instellingen denken dat hun bewoners toch niet van (voor)lezen houden en veel ouders denken misschien wel hetzelfde. Annet heeft de boeken gemaaktn in samenspraak met haar leesclub en daar bleken de verhalen erg aan te slaan. Aanbevolen dus. Hartelijke groet aan allen,
   Cees

   PS In de reeks van en over mensen met een verstandelijke handicap gaven we ook drie bloemlezingen met gedichten uit, waaronder één met cd waarop Robert het lied Radijsjes zingt. Dat boek is wel uitverkocht, maar je vindt het soms (al of niet met cd) op Marktplaats. Het heet: Ik schilder de honden blauw.

2. 29
   caecilia Says:
   oktober 15th, 2008 at 7:23 pm

   Gedicht voor Vincent van een voorlees vrijwiligster van Zonhove

   Dit schreef zij voor onze MVG zoon
   Zo mooi en leuk gedaan

   DE GRIEZELBUS

   Hier is een vers over Vincent
   Het maakt U vast ontroerd
   Want Vincent , die aardige jongen
   Werd pas door zijn ouders ontvoerd!

   Het was op een vrijdagochtend
   Hij wilde gewoon naar zijn werk
   Maar opeens stond daar een busje
   Van een heel erg bekend merk!

   Ook zag hij ineens twee honden
   Die blaften voor hem een lied
   Maar helaas sprak Vincent geen hondentaal
   Dus hij verstond ze niet!

   Voort ging hij in het busje
   Zijn ouders waren heel streng
   `En nu ga jij in de bus `riepen zij
   Maar Vincent vond dat heel eng !

   De bus reed richting Goirle
   Daar stopten ze voor gebak
   `t Is toch niet vergiftigd ?” riep hij
   “k ben niet op mijn gemak

   Toen reed de bus snel verder
   Het leek wel de Griezelbus!
   Harder en harder vloog hij…
   Gaf dracula bijna een kus ?

   “O jee, riep de arme Vincent
   Rijden wij nu naar zee…?
   U gaat mij vast verdrinken
   “K wil niet meer met U mee

   Plots zag hij een bordje ” Den Helder”…
   Zijn moe vroeg streng: “wat is hier ?”
   ” De marine” Bibberde Vincent
   ” Maar “T geeft me geen plezier!”

   En toen zag hij een veerpont
   de bus reed er snel op
   Met ook de beiden honden
   Met een hele zielige kop!

   Waar gaan we Toch heen ? riep Vincent
   Ik zie een eiland daar!
   Is het misschien Texel??
   Ik zie de lepelaar!

   En ja hoor, een uurtje later
   Legde de veerpont aan
   En ook bleek er een Huisje
   Daar op Texel te staan

   “Hoera” riep toen de familie
   “Jij bent toch jarig,Vincent!
   Wij gaan dat een weekend lang vieren
   In een hele leuke tent!

   Er is ook cabaret bij
   Want jij houdt wel van een gein
   Je zult het nooit vergeten
   Jarig…….op Texel zijn !”

   Dit was een verjaars cadeau voor Vincent
   Waar hij niets van wist
   En wij speelden dat wij hem gingen ontvoeren
   En zo heeft hij het verteld aan iedereen op Zonhoven
   Zo ook aan Annet zijn voorlees vrijwilligster
   Die er een gedicht over maakten

3. 28
   Babs Says:
   augustus 10th, 2008 at 5:50 pm

   En dan breekt het elastiekje

   Je doet gewoon je werk.
   Want jij bent en houd je sterk.
   Ook al voel je regelmatig dat je lijf en je hoofd protesteert.
   Toch ga je gewoon door, dat heb je immers zo geleerd.
   Soms het gevoel of je loopt te zweven op je werk,eenvoudig om dat je zo god vergeten moe bent.
   Negeer alle signalen die je voelt maar lekker, die je eigenlijk vertellen dat jij je zelf al voorbij bent gerent.
   Het gaat toch allemaal best goed?
   Collega’s en cliënten dik tevreden, dat is waar je het uiteindelijk allemaal voor doet.
   Niets zo belangrijk, wat er ook gebeurd om heel erg collegiaal te zijn.
   Opvullen maar ! Al die diensten, en ook al voelt dat meestal niet zo fijn.
   Per slot word je er door je werkgever goed voor beloont.
   Zonder schaamte stelen ze je tijd en je geld , kom je in opstand dan word dat weg gehoond.
   Drie jaar lang altijd maar je schouders er onder blijven zetten.
   Zonder in goede verhouding op je eigen belangen te blijven letten.
   Dan plots in een zeer korte periode, krijg je ongelofelijk veel niet te verhapstukken ellende in privésfeer voor je kiezen.
   Je knokt , je vecht want ook deze strijd wil je niet verliezen.
   Maar helaas je voelt hoe hard je ook je best doet.
   Het gaat nu echt fout,en dit voelt angstaanjagend NIET goed.
   Concentratie en geheugen zijn nu ver te zoeken.
   Word ik gek ? Misschien dement ? wat is er in hemelsnaam met mij aan de hand?
   Waarom werkt het niet naar behoren in mijn normaal goed werkend verstand.
   Dan word er een diagnose gesteld.
   Je hebt een burnout, voorlopig ben je uitgeteld.
   Wat is het toch verdomde moeilijk om hier weer uit te kruipen.
   Zeker als er alsmaar gevoelens en gedachtes uit je hersenen blijven druipen.
   Tegenover Collega’s, Familie en Vrienden aldoor weer dat schuldgevoel.
   Ook al zeggen mensen je moet nu even maling hebben aan de hele boel.
   Ik weet het best, moet nu mij zelf eens belangrijk vinden en bovenal mijn herstel.
   Maar je ! aard van het beestje hé ! Je kent het wel.
   Met vallen en opstaan probeer ik mij een weg te banen in het doolhof in mijn hoofd.
   Dat gaat lukken want een ding, ik heb mij zelf beterschap belooft.
   Soms wil en ga ik te snel.
   Dan krijg ik de pestkaart uitgedeeld in dit spel.
   Geholpen door een te gekke psychologe, die mij de nodige inzicht geeft in mijn brein.
   Werk ik er aan om uiteindelijk mijzelf weer te kunnen zijn.
   Ik hoop dat als ik weer geland ben dat ik dan ook heb geleerd.
   Dat ik ook waardevol ben, als ik eens nee zeg, No Matter.. wat een ander ook beweerd.
   Dank je wel Volkra
   Voor je steun
   Babs

4. 27
   Gerda v. M. Says:
   juni 29th, 2008 at 7:51 pm

   Pijn in m’n hart

   Ik kijk naar het journaal
   en zie tot mijn frustratie
   weer zo’n machtswellusteling
   zo’n heerser van een natie

   De vingertoppen rood van inkt
   zo niet dan word je aangevinkt
   en moet je vrezen voor je leven
   had toch je stem maar aan de heerser gegeven

   Ik heb vandaag wat last van hartfalen
   het bloedt voor al die mensen die morgen niet zullen halen…..

5. 26
   Rianne Says:
   mei 26th, 2008 at 7:00 pm

   Tekst: Rianne.

   Legkip,

   Als ik aan het leven van een legkip denk,
   maakt me dat niet blij.
   Hun snavels worden afgebrand
   zonder verdoving,
   dat is op zich al erg genoeg.
   Reden?
   Te dicht op elkaar.
   Ze pikken elkaar de ogen uit.
   Wrede dieren?
   Nee, wrede mensen!!!
   Ze krijgen de ruimte niet
   waar een kip zo van geniet.
   Dus als je voor het eier-schap in de winkel staat,
   denk dan gerust eens na.
   Laat je nu eens verleiden door een bio-ei.
   Deze kippen
   mogen leven, zowel binnen als buiten,
   zij mogen zien hoe mooi het daglicht is.
   Zij hebben hun snavel nog
   om lekker in de grond te wroeten.
   Oké, het ei is ietsje duurder,
   stel je zelf eens voor.
   Jij gevangen in een hokje,
   tanden zonder verdoving uitgerukt.
   Frisse lucht, nog nooit gesnoven,
   geen daglicht om je heen.
   Zou jij dan het geluk van de kip kunnen voelen,
   met op zijn ei de gestempelde code
   beginnend met het cijfer NUL?

   Met dank van alle kippen .

   Laat het bio-eitje u smaken!

   Met een vriendelijke groet,
   Rianne

6. 25
   Rianne Says:
   mei 19th, 2008 at 11:16 am

   Nieuw gedicht.

   Krijgen wat je aankunt,

   Krijgt een mens wat hij aan kan,
   of kan hij aan wat hij krijgt.
   Soms is het moeilijk,
   ben je de antwoorden kwijt.

   Een leven over rozen,
   weet niet of je het wensen moet.
   Al die dorens in je lijf,
   lijkt mij niet echt prettig.

   Voor niets gaat de zon op.
   Hoezo nou weer voor niets?
   Oh, bedoelt u hier de centen,
   tja, die zeggen me dus niets.

   Op vragen komen antwoorden,
   de rozen die verwelken,
   de zon zal altijd blijven schijnen,
   al is hij niet altijd te zien.

   Wat een mens ook tegen komt,
   geef het een positieve draai.
   Dan kan een mens veel dragen.
   En zal het leven een uitdaging zijn.

   Tekst: Rianne.

   Groetjes Rianne, nog een fijne dag!

7. 24
   Rianne Says:
   mei 4th, 2008 at 12:30 pm

   Nieuws

   Nieuws,
   leuk nieuws!
   Nieuws,
   shit nieuws!
   Nieuws,
   het is wat je er mee doet!
   Nieuws,
   slecht nieuws!
   Nieuws,
   goed nieuws!
   Nieuws,
   door het leven gegeven!
   Nieuws,
   knijp je ogen dicht,
   dan zie je het niet!
   Nieuws,
   duw je oren dicht,
   dan hoor je het niet!
   Nieuws,
   houd je kaken stijf op elkaar,
   dan verspreidt het zich niet.
   Of,
   Kijk, luister en spreek,
   huiver of wees blij!
   Nieuws,
   doe er iets mee!

   Geschreven door:
   Rianne 4 mei’08

8. 23
   Rianne Says:
   mei 4th, 2008 at 12:25 pm

   Gedicht vanuit het Zaaamslagse,

   Vrienden,

   Je bent pas 16
   dom gedrag op dit moment je levensdoel
   Lopen zieken, sporen van vernielingen
   om je heen.
   Gesterkt door 19 vrienden
   als grote groep op de been.
   Je voelde de macht, je voelde je zo groots.
   Hoe klein zul jij nu zijn?
   17 jaar,
   Je vriendje had al genoeg aangericht
   wat dacht jij?
   Gedeelde smart is halve smart,
   dus help hem nog maar even!
   Zo jong,
   een leven op jullie geweten
   het leven van een man
   57 jaar,
   Het had een geliefde van jullie kunnen wezen!
   18 vrienden,
   blijven zij nog over?
   Waar was hun gezond verstand?
   Vrienden,
   kunnen jullie op elkaar bouwen?
   Groots, macht, agressie,
   wat een laag, zwak en zielig levensdoel!

   Geschreven door:
   Rianne 4 mei ’08

9. 22
   Rianne Says:
   april 20th, 2008 at 12:51 pm

   Weer een gedicht van eigen hand.

   Brief uit de Hemel,

   De zon weerspiegelend in het water
   ik zelf een jaar of vier,
   kijkend naar de hemel
   bedacht ik me,
   ik wil een brief uit de Hemel,
   wil weten hoe het daar is,
   M’n overgrootvader,
   hij was daarheen vertrokken
   en ik stuurde hem mijn vraag,
   wilt u mij antwoord geven
   gewoon op een papiertje
   dwarrelend naar beneden.
   Heb lang staan wachten,
   goed gekeken.
   Maar het antwoord op een briefje
   in geen velden of wegen.
   Af en toe denk ik nog aan dat moment,
   verlang ik nog even naar dat briefje
   en naar het blinde vertrouwen
   van die kleine meid.

   Teskt Rianne.

   Fijne zondag voor iedereen

10. 21
    Rianne Says:
    april 16th, 2008 at 11:25 am

    Hallo lieve mensen,

    Vannacht ben ik weer aan het dichten geslagen en wil het bij deze graag met jullie delen .

    15-04-’08

    Gedicht 1:

    Soulmaatje,

    Een intens gevoel van liefde

    zo diep, zo dierbaar,

    zo wonderbaarlijk mooi,

    Het maakt me kwetsbaar

    maar te gelijkertijd zo beren sterk.

    Ik dank je voor je vriendschap

    ik dank je voor je steun

    Ik dank je voor wie je bent,

    voor wie je wil zijn.

    Gedicht 2:

    De trein van het leven,

    De trein van ons leven is een boeiende ervaring

    mensen stappen in en uit.

    Soms kom je ze vaker tegen,

    soms éénmaal.

    Velen laten hun sporen na,

    liefde, wanhoop, vreugde en verdriet

    Hoe, wat, waar, waarom,

    antwoorden zijn er vaak niet.

    Durven luisteren naar ons gevoel,

    het laat ons zoveel zien.

    We krijgen meer antwoorden,

    dan we denken.

    Mogen leren van mensen

    die in en uitstappen.

    Mensen die ons leven lang

    bij ons zullen blijven.

    Het blijft een boeiende ervaring.

    Groetjes en liefs voor iedereen,
    Rianne.

Pagina’s: « 6 5 4 [3] 2 1 » Show All

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.