Hallo ik vond dit gedicht is niet van mij maar wil het wel met jullie delen.
De ruimte van je hart
de ruimte van je hart
bepaalt de vrijheid van je leven
de ruimte van je hart bepaalt de
warmte van je huis
zolang je hart maar vol is, heb je iets te geven
aan de man en aan de vrouw
in je werk en bij je thuis
de warmte van je hart
bepaalt de diepte van je liefde
van de liefde die je krijgt
en de liefde die je geeft
de warmte van je hart bepaalt de
warmte van de dagen
voor de man en voor de vrouw
met wie je werkt en met wie je leeft
in dit land
dat zo klein is
dat de dorpen en de steden in elkaar
zijn doorgegleden
als de vingers van mijn handen
die ik samenvouw
in dit land
dat zo vol is
dat de wegen en de bermen bijna
zwart zien van de zwermen
moet je je hart beschermen
want luister nou
de warmte van je hart
bepaalt de vrijheid van je leven
de diepte van je liefde
en de warmte van je huis
zolang je hart maar vol is
kan je nog wat geven
aan de man en aan de vrouw
in je werk en bij je thuis
Lieve Amber pearl mijn poppedeintje
Op jou drink ik een lekker wijntje
Mijn hoofd zit vol muziek en mijn buik met vlinders
Je bent zo lief en mooi je bent alles wat een mens maar wensen kan
En straks gaat Oma op je passen en knuffelen en heel veel genieten dan
Want ik mag je verwennen daar ben ik tenslotte oma voor
Jij maakt het leven weer mooi en goed
Je moest eens weten wat dit allemaal met mij doet .
Jij lief klein poppedeintje je bent zo welkom
En oma gaat straks voor je zingen
En jij gaat dan op de muziek mee springen
Oma zingt dan een slaap liedje wat ze voor je mama ook deed
En de mama van oma ook voor oma gezongen heeft
Kom kleine meid jij moet slapen gaan
Laat nu je speelgoed maar tot morgen staan
Straks brengt klaasvaak je naar sprookjes land
Waar de kaboutertjes dansen ,hand in hand
Dansen en springen zij maken pret
Kom lieve meid ga nu gauw naar bed
Ga naar het feest waar een engel op je wacht
Sluit nu je oogjes goede nacht
Ik geef je dit door en straks zingen jou kindjes het weer hoor
De één lijkt alles zo goed voor elkaar te hebben,
De ander wordt met de neus aan gekeken
omdat hij “niets” presteert.
Wat een geluk dat we allemaal mensen zijn,
geen van ons perfect is.
Niemand beter dan een ander,
al durven we dit soms te
denken in onze bekrompenheid.
Ieder mens zal zijn eigen leven,
moeten leven.
Ieder mens maakt zijn eigen fouten,
zo ook heeft ieder mens iets goeds.
Verdraagzaamheid…….
het lijkt wel een cliché!
Durven wij te kijken naar de weerspiegeling
van onze ziel.
Durven wij te zien,
de fouten die wij maken?
Wie weet, is dat een mooi begin!
Den Haag vorig jaar,
23-12- stonden wij daar.
Heel veel Fan’s waren daar gekomen,
En hebben afscheid van Robert genomen.
Wat waren wij blij,de Fan’s waren welkom
het stond op de site,en sloeg in als een bom.
Sinds die dag was er iedere dag kontakt met elkaar,
Prachtig die site,we praten heel wat af daar.
Was er iets te melden,dan ging je naar de Site,
Je kon alles altijd daarop kwijt.
Vriendschappen zijn er door ontstaan
En een echte Fandag er nog achter aan.
Tapasbar en Luxor wat een Feest,
Ben blij dat ik er allemaal bij ben geweest.
Het jaar is rond,het is snel gegaan,
Had even de behoefte bij 23-12 stil te staan.
Ben ohhhhhhhhhhhh zo blij met de DVD,
En troost me daar ook mee.
Fan’s zijn aardig onder elkaar,
Ineke en Gerda ik meld jullie als voorbeeld maar.
En Suze dat is een heel aardig mens,
Nu eindig ik met nog 1 wens.
Dat er nog oude opnames op DVD mogen komen,
Want daar kan ik echt van dromen.
Kristof en Adm,en alle Fan’s een goed NIEUW JAAR,
En 2008 horen we weer van elkaar.
Martie Janse
December, maand van pepernoten en geschenken,
maand om aan leuke dingen te denken.
December, maand van vreugde, maar ook van verdriet,
het is de maand dat Robert ons verliet
December, de maand van eeuwige trouw aan zijn schat,
Een liefde waar nog lang geen sleet op zat
December, de maand van ziekte en van dood
en van een gemis, zo levensgroot
December, wat interesseert mij kalkoen en wijn
nu jij er niet meer bij kan zijn.
December, december, wat moet ik verder met jou
Wel kaarslicht en warmte, maar inwendig rouw.
Je bent een bijzonder maar afhankelijk mens
Ze beslissen over je als of je niet belangrijk bent
Maar wat ze niet weten deze mensen zonder geweten
Dat je blij bent met kleine dingen
En ook best kan dansen en zingen
Je doet het op een andere manier
Maar met heel veel plezier
Dan ga je net als wij letterlijk uit je dak
Met alle plezier van de wereld en met grootse gemak
Wij zouden best wel van je kunnen leren
Vooral daar die daar in den haag de zogenaamde dames en heren
Brok in m’n keel
niet weg te krijgen
Je bent er echt niet meer
tuurlijk wist ik het
maar het voelde zo anders.
Aan je graf gestaan
jouw plekje nu,
is in één woord prachtig,
maar het bleef voor mij ongrijpbaar
’s avonds het lied melancholie
je kruk leeg, de microfoon onbezongen
tranen liepen over menig wang,
tja, ook bij die van mij
En toch, je was er!
En nu ineens die brok in m’n keel
het lukt me niet hem weg te slikken
Geen geluid, het is hier stil,
de foto’s op jouw boeken staan me toe te lachen.
Jezus Robert, het besef dat je er niet meer bent,
wat voelt dat koud en kil!
Bijna een jaar geleden
is “onze”Robert overleden
goeie kop, mooie stem
o ja, we missen hem
zijn teksten, soms lief en zacht,
maar soms, zoals van Robert verwacht
keihard, maar o zo waar
sommige mensen vonden dat naar
wat blijft zijn de cd’s en dvd’s
en de mooie herrinneringen dragen we met ons mee
ook 22 oktober was een fijne dag
eentje met een traan en een lach
bekende liedjes, mooie zang
en dat een hele avond lang
gelukkig komt de dvd er al aan
dan kunnen we de avond weer beleven gaan
zijn muziek zal altijd leven
en ons warmte en troost blijven geven
Dit gedicht heb ik afgelopen dinsdag geschreven. De reden dat ik het hier op de site van Robert zet in het gedichtenhoekje waar al zoveel mooie gedichten staan is,
omdat ik hoop dat iedereen die ooit een verkrachting mee gemaakt heeft en dit nog geen plaatsje heeft kunnen geven, dit ooit wel zal kunnen doen, want ook al is het zwaar om dwars door het verleden heen te gaan. Het geeft naderhand zo’n verlichting dat het de moeite waard kan zijn.
Onthoud, jij hoeft je nooit te schamen, de gene die dit soort laffe daden plegen zijn die gene die zich diep, heel diep moeten gaan zitten schamen.
In elk geval wil ik die gene, heel veel sterkte en liefs toe gewenst.
Rianne.
Iedere keer,
Iedere keer weer terug naar het verleden,
telkens weer opnieuw de dingen herbeleven,
Die onmacht, de pijn en het verdriet,
is het dit allemaal waard, of niet?
Het breekt me af en bouwt me op,
het is dodelijk vermoeiend.
Maar
Er komt een tijd dan zal ik zegen vieren
Mijn verleden raakt me dan niet meer.
verkrachters, zo miezerig en klein
zou bijna medelijden met jullie krijgen
Ik, zou ik niet zijn als ik niet zou hopen.
Hopen dat jullie ooit gelukkig mogen worden
en in zullen zien dat er grenzen zijn.
En als dat keerpunt uit zal blijven,
hoop, bid en smeek dan
dat je nooit de mijne zult zijn,
want wees er zeker van dat je mij niet meer zult raken.
februari 5th, 2008 at 2:32 am
Hallo ik vond dit gedicht is niet van mij maar wil het wel met jullie delen.
De ruimte van je hart
de ruimte van je hart
bepaalt de vrijheid van je leven
de ruimte van je hart bepaalt de
warmte van je huis
zolang je hart maar vol is, heb je iets te geven
aan de man en aan de vrouw
in je werk en bij je thuis
de warmte van je hart
bepaalt de diepte van je liefde
van de liefde die je krijgt
en de liefde die je geeft
de warmte van je hart bepaalt de
warmte van de dagen
voor de man en voor de vrouw
met wie je werkt en met wie je leeft
in dit land
dat zo klein is
dat de dorpen en de steden in elkaar
zijn doorgegleden
als de vingers van mijn handen
die ik samenvouw
in dit land
dat zo vol is
dat de wegen en de bermen bijna
zwart zien van de zwermen
moet je je hart beschermen
want luister nou
de warmte van je hart
bepaalt de vrijheid van je leven
de diepte van je liefde
en de warmte van je huis
zolang je hart maar vol is
kan je nog wat geven
aan de man en aan de vrouw
in je werk en bij je thuis
januari 23rd, 2008 at 5:17 pm
Lieve Amber pearl mijn poppedeintje
Op jou drink ik een lekker wijntje
Mijn hoofd zit vol muziek en mijn buik met vlinders
Je bent zo lief en mooi je bent alles wat een mens maar wensen kan
En straks gaat Oma op je passen en knuffelen en heel veel genieten dan
Want ik mag je verwennen daar ben ik tenslotte oma voor
Jij maakt het leven weer mooi en goed
Je moest eens weten wat dit allemaal met mij doet .
Jij lief klein poppedeintje je bent zo welkom
En oma gaat straks voor je zingen
En jij gaat dan op de muziek mee springen
Oma zingt dan een slaap liedje wat ze voor je mama ook deed
En de mama van oma ook voor oma gezongen heeft
Kom kleine meid jij moet slapen gaan
Laat nu je speelgoed maar tot morgen staan
Straks brengt klaasvaak je naar sprookjes land
Waar de kaboutertjes dansen ,hand in hand
Dansen en springen zij maken pret
Kom lieve meid ga nu gauw naar bed
Ga naar het feest waar een engel op je wacht
Sluit nu je oogjes goede nacht
Ik geef je dit door en straks zingen jou kindjes het weer hoor
Kusjes je Oma
januari 23rd, 2008 at 3:26 am
Nog veel te leren,
De één lijkt alles zo goed voor elkaar te hebben,
De ander wordt met de neus aan gekeken
omdat hij “niets” presteert.
Wat een geluk dat we allemaal mensen zijn,
geen van ons perfect is.
Niemand beter dan een ander,
al durven we dit soms te
denken in onze bekrompenheid.
Ieder mens zal zijn eigen leven,
moeten leven.
Ieder mens maakt zijn eigen fouten,
zo ook heeft ieder mens iets goeds.
Verdraagzaamheid…….
het lijkt wel een cliché!
Durven wij te kijken naar de weerspiegeling
van onze ziel.
Durven wij te zien,
de fouten die wij maken?
Wie weet, is dat een mooi begin!
Tekst: Rianne
.
december 23rd, 2007 at 12:17 am
23-12-06 23-12-07
Den Haag vorig jaar,
23-12- stonden wij daar.
Heel veel Fan’s waren daar gekomen,
En hebben afscheid van Robert genomen.
Wat waren wij blij,de Fan’s waren welkom
het stond op de site,en sloeg in als een bom.
Sinds die dag was er iedere dag kontakt met elkaar,
Prachtig die site,we praten heel wat af daar.
Was er iets te melden,dan ging je naar de Site,
Je kon alles altijd daarop kwijt.
Vriendschappen zijn er door ontstaan
En een echte Fandag er nog achter aan.
Tapasbar en Luxor wat een Feest,
Ben blij dat ik er allemaal bij ben geweest.
Het jaar is rond,het is snel gegaan,
Had even de behoefte bij 23-12 stil te staan.
Ben ohhhhhhhhhhhh zo blij met de DVD,
En troost me daar ook mee.
Fan’s zijn aardig onder elkaar,
Ineke en Gerda ik meld jullie als voorbeeld maar.
En Suze dat is een heel aardig mens,
Nu eindig ik met nog 1 wens.
Dat er nog oude opnames op DVD mogen komen,
Want daar kan ik echt van dromen.
Kristof en Adm,en alle Fan’s een goed NIEUW JAAR,
En 2008 horen we weer van elkaar.
Martie Janse
december 1st, 2007 at 6:03 pm
DECEMBER
December, maand van pepernoten en geschenken,
maand om aan leuke dingen te denken.
December, maand van vreugde, maar ook van verdriet,
het is de maand dat Robert ons verliet
December, de maand van eeuwige trouw aan zijn schat,
Een liefde waar nog lang geen sleet op zat
December, de maand van ziekte en van dood
en van een gemis, zo levensgroot
December, wat interesseert mij kalkoen en wijn
nu jij er niet meer bij kan zijn.
December, december, wat moet ik verder met jou
Wel kaarslicht en warmte, maar inwendig rouw.
december 1st, 2007 at 12:18 am
De gehandicapte
Je bent een bijzonder maar afhankelijk mens
Ze beslissen over je als of je niet belangrijk bent
Maar wat ze niet weten deze mensen zonder geweten
Dat je blij bent met kleine dingen
En ook best kan dansen en zingen
Je doet het op een andere manier
Maar met heel veel plezier
Dan ga je net als wij letterlijk uit je dak
Met alle plezier van de wereld en met grootse gemak
Wij zouden best wel van je kunnen leren
Vooral daar die daar in den haag de zogenaamde dames en heren
november 28th, 2007 at 12:24 am
Gedicht voor Robert
Brok in m’n keel
niet weg te krijgen
Je bent er echt niet meer
tuurlijk wist ik het
maar het voelde zo anders.
Aan je graf gestaan
jouw plekje nu,
is in één woord prachtig,
maar het bleef voor mij ongrijpbaar
’s avonds het lied melancholie
je kruk leeg, de microfoon onbezongen
tranen liepen over menig wang,
tja, ook bij die van mij
En toch, je was er!
En nu ineens die brok in m’n keel
het lukt me niet hem weg te slikken
Geen geluid, het is hier stil,
de foto’s op jouw boeken staan me toe te lachen.
Jezus Robert, het besef dat je er niet meer bent,
wat voelt dat koud en kil!
Liefs Rianne
november 24th, 2007 at 8:58 pm
Bijna een jaar geleden
is “onze”Robert overleden
goeie kop, mooie stem
o ja, we missen hem
zijn teksten, soms lief en zacht,
maar soms, zoals van Robert verwacht
keihard, maar o zo waar
sommige mensen vonden dat naar
wat blijft zijn de cd’s en dvd’s
en de mooie herrinneringen dragen we met ons mee
ook 22 oktober was een fijne dag
eentje met een traan en een lach
bekende liedjes, mooie zang
en dat een hele avond lang
gelukkig komt de dvd er al aan
dan kunnen we de avond weer beleven gaan
zijn muziek zal altijd leven
en ons warmte en troost blijven geven
Lieve Robert, dank je wel !!!
november 23rd, 2007 at 12:51 am
Weer een eigen creatie.
Herfst,
Herfst is het nu,
aparte geuren, prachtige kleuren
Langzaam aan sterft alles af
bomen ontsluieren,
Stormen gieren weer om het huis,
regen slaat tegen de ramen,
zelfs het vlammetje van de kaars laat zien,
het is daar buiten niet pluis.
Mensen sikkeneurig, schuilend in een portiek,
“gezellig” met z´n alleen op een kluitje
Paraplu’s die het leven geven,
niet bestand blijken tegen dit soort omstandigheden
Lopend door de stad, moet ik bekennen
dat ik het wel prettig vind
al die ruimte op de straat.
Zelfs de humor wel in kan zien
van die boos kijkende mensen,
net lopende barometers,
maar nu schuilend op een kluitje,
De herfst maakt plaats voor de winter,
met zijn prachtig heldere vergezichten.
de vrieskou die ons bevrijdt van stekende insecten.
De zon die het rijp laat twinkelen,
mezen die de tuin bezoeken
zich te goed doen aan zaden en noten
rustig in afwachting op hetgeen wat komen gaat.
En dan…..
het eerste sneeuwklokje,
de lente is in aantocht.
Er komt rust na de stormen
de kou wijkt, maakt plaats voor de warmte
bloesem en fris groen zullen weer ontluiken
heerlijke geuren laten zich weer ruiken,
mezen vliegen af en aan
creëren hun eigen nestjes,
straten vol met mensen
zelfs een glimlach hier en daar
portieken dit keer onbemand,
wat is het toch geweldig
dat we steeds weer opnieuw
mogen genieten van al het moois
om ons heen.
Groetjes en liefs Rianne.
november 16th, 2007 at 3:06 am
Beste lezer,
Dit gedicht heb ik afgelopen dinsdag geschreven. De reden dat ik het hier op de site van Robert zet in het gedichtenhoekje waar al zoveel mooie gedichten staan is,
omdat ik hoop dat iedereen die ooit een verkrachting mee gemaakt heeft en dit nog geen plaatsje heeft kunnen geven, dit ooit wel zal kunnen doen, want ook al is het zwaar om dwars door het verleden heen te gaan. Het geeft naderhand zo’n verlichting dat het de moeite waard kan zijn.
Onthoud, jij hoeft je nooit te schamen, de gene die dit soort laffe daden plegen zijn die gene die zich diep, heel diep moeten gaan zitten schamen.
In elk geval wil ik die gene, heel veel sterkte en liefs toe gewenst.
Rianne.
Iedere keer,
Iedere keer weer terug naar het verleden,
telkens weer opnieuw de dingen herbeleven,
Die onmacht, de pijn en het verdriet,
is het dit allemaal waard, of niet?
Het breekt me af en bouwt me op,
het is dodelijk vermoeiend.
Maar
Er komt een tijd dan zal ik zegen vieren
Mijn verleden raakt me dan niet meer.
verkrachters, zo miezerig en klein
zou bijna medelijden met jullie krijgen
Ik, zou ik niet zijn als ik niet zou hopen.
Hopen dat jullie ooit gelukkig mogen worden
en in zullen zien dat er grenzen zijn.
En als dat keerpunt uit zal blijven,
hoop, bid en smeek dan
dat je nooit de mijne zult zijn,
want wees er zeker van dat je mij niet meer zult raken.
Je ego zal ik volledig kraken!
geheel omspres,
omdat ik het gewoon niet meer zal kunnen
laten!
Rianne.