Het is al lang geleden dat er nog eens een tekst is geplaatst en Robert Long had toch heel veel mooie liedjes. Dit is één van mijn favorieten.
Dit lied is duizend eeuwen oud
Maar het wordt altijd nog gezongen
Een meisje zingt het voor een jongen
Of hij voor haar, of voor elkaar
Elke minuut op ieder uur
In elk seizoen en ieder jaar
Dit lied is duizend eeuwen oud
En het heeft nooit aan kracht verloren
Het klinkt in kerken en kantoren
Ik hou van jou - jij houdt van mij
Blijf heel je leven bij me
Vurige woorden - een hart vol vertrouwen
Ik ben de jouwe - voor altijd de jouwe
Liefste - liefste
Dit lied is duizend eeuwen oud
Met onverwachte harde zinnen
Waar de problemen mee beginnen
Ze klinken boos, gemeen en voos
En wat zo schitterend begon
Krijgt dan opeens iets hopeloos
Dit lied is duizend eeuwen oud
Helaas met talloze refreinen
Die al het mooie ondermijnen
Ik hou van jou - hou jij van mij?
Hoe lang blijf je nog bij me?
Tranen en twijfels - en ongewild pijn doen
Nog maar wat water bij steeds minder wijn doen
Blijf nou - blijf nou
Dit lied is duizend eeuwen oud
Ik hield van jou - en jij van mij
Maar ik hoor niet meer bij je
Laten we uit elkaars leven verdwijnen
Ik uit het jouwe - jij uit het mijne
Ga maar - ga maar
Dit lied is duizend eeuwen oud
Dit lied is duizend eeuwen oud…
En toen opeens was Josje dood
Hij had gewoon geen zin om door te leven
Hij heeft zichzelf als ‘t ware opgeheven
Hij heeft aan mij z’n laatste brief geschreven
Hij hield zich niet nog langer groot
Ik gaf hem de genadestoot
Soms denk je dat je iemand kent
Nou ja, ik kende Jos zo’n maand of zeven
Hoewel we eerst nogal op afstand bleven
Zag ik de echte Jos soms toch wel even
Als door een scheur in ‘t cement
Dan kroop ‘ie langzaam uit z’n tent
Wanneer we ’s zomers de rivier afdreven
Kwam er een glimlach om z’n lippen zweven
Was ‘ie wat minder bang zich bloot te geven
Dan was ‘ie in z’n element
We raakten aan elkaar gewend
Hij zei niet veel in ‘t begin
Ik wist nite of ik ‘m ooit zou bereiken
Als ik iets vroeg begon ‘ie weg te kijken
Hij zei alleen soms “hou nou op met zeiken”
Z’n handen nors onder z’n kin
Verroerde uren lang geen vin
Hij wou zo graag een harde bolster lijken
Maar op den duur begon ‘t schild te wijken
Liet ‘ie wat meer van z’n gevoelens blijken
En ging ‘ie op m’n vragen in
Kwam ‘ie tevoorschijn, zin voor zin
Hij had van alles opgekropt
Er was niks waar je Jos om zou benijden
Z’n ouders waren van elkaar gescheiden
En om de maand moest ‘ie bij een van beiden
Waar ‘ie met snoep werd volgepropt
En hij vertelde me beknopt
Hoe hij als kind z’n vader wakker gilde
Omdat ‘ie liever naar z’n moeder wilde
En hoe z’n vader ‘m z’n bed uittilde
En in de kelder had gestopt
Te vroeg en veel te vaak geschopt
Hij zei “misschien is het verkeerd
Maar ik denk steeds ‘was ik maar niet geboren’
De mensen hebben hun gevoel verloren
Haast niemand wil zich aan een ander storen
Dat heb ik nou toch wel geleerd
Zelfs als je werkelijk crepeert
Zal men proberen om je stem te smoren
Maar ieder mens wil toch bij iemand horen
Dat lot is mij dan zeker niet beschoren
Ik word haast overal geweerd”
En ik heb Jos opnieuw bezeerd
Had ik ‘m achteraf beschouwd
Toen hij dat zei maar naar me toe getrokken
En hem gezegd “we zullen samen knokken”
Maar ik zei niks, was van mezelf geschrokken
Een onvergeeflijke fout
Maar God, ik voelde me zo oud
Hij schreef “ook jij liet me weer los
Door niks te zeggen heb je toch gelogen
Want wat je wilde zag ik in je ogen
Ook jij, gevangen in je onvermogen
Jij bent nog meer dan ik de klos
Je bent misschien een ouwe vos
Jij kan misschien op meer ervaring bogen
Jij kunt ertegen als je wordt bedrogen
Maar ik heb alles nog eens overwogen
Ik wil niet meer, ‘t beste, Jos”
Nu we toch de buitenlandse toer opgaan voor de teksten, zou ik graag willen weten of iemand van jullie de originele (dus de Italiaanse) tekst heeft van het liedje: Le stelle quasu. Die zou ik heel graag willen hebben. Alvast bedankt en nog een prettige zondag.
Hanny
Hallo Radha, hier is de door u gevraagde tekst van Stark sein.
Zehn Uhr, Sonntagmorgen
Und ich liege neben Dir
Noch hör ich wie immer
Deinen Atem neben mir
Und ich schau Dich an
Und denk nur daran
Da ist jemand, den Du lieber hast
Es kann passieren.
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird es lange dauern,
Doch ich hoffe einmal bin ich wieder frei.
Ich hoffe, dass ich irgendwann
Die Zeit mit Dir vergessen kann
Ich hoffe, meine Liebe geht vorbei.
Zwei Uhr, Sonntagmittag,
Deine Sachen warten schon
Koffer, Plastiktüten,
und für die Bücher ein Karton
Dann nehm ich mit Dir
Die Poster von der Wand,
Ich will Dir nicht zeigen,
Dass ich mich erbärmlich fühle.
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird es lange dauern,
Doch ich hoffe einmal bin ich wieder frei.
Ich hoffe, dass ich irgendwann
Die Zeit mit Dir vergessen kann
Ich hoffe, meine Liebe geht vorbei.
Sechs Uhr, Sonntagabend
“Na dann Tschüß” sagst Du, “Ich fahr’”
Ich helf Dir beim Tragen
“Schreib mir mal” Du sagst “na klar”
Plötzlich bist Du fort
und ich steh noch dort
Ich will schreien dabei kann ich
nicht mal richtig heulen.
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird es lange dauern,
Doch ich hoffe einmal bin ich wieder frei.
Ich hoffe, dass ich irgendwann
Die Zeit mit Dir vergessen kann
Ich hoffe, meine Liebe geht vorbei.
Zehn Uhr, es ist dunkel.
Im Zimmer halt ich’s nicht mehr aus,
Ich krieg kaum noch Luft hier.
Ich nehm den Mantel und lauf raus
Geh die halbe Nacht
Ziellos durch die Stadt.
An die Einsamkeit
muss ich mich eben erst gewöhnen
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird’s mir nicht gelingen,
Doch vielleicht komm ich doch irgendwann zur Ruh.
Denn irgendwie glaub ich daran
Dass ich noch jemand finden kann
Der mich ein wenig lieber hat als Du
Tot nog toe is mijn leven niet zo gek geweest
Ik woon,ik eet,ik werk zelfs en ik heb nog al mijn krullen
Mijn type is altijd nogal in trek geweest
Mijn tijd en ook mijn bed was meetal makkelijk te vullen
Soms bleven ze een uur,een nacht of een paar weken
Dan was het weer bekeken,’t was nooit van lange duur
Da’s achteraf bezien ook niet zo wonderlijk
Ze vonden me wel aardig maar had meetal een reden
Ze dachten dat ik rijk was en uitzonderlijk
En ik dacht vaak alleen maar aan hun lijven en hun leden
De ene wou mijn hart, de ander wou mijn auto
De derde wou een foto waarop stond ‘liefs voor Bart’
Maar jij wou mij totaal
Dus ook mijn pijn, m’n chagerein
hoe ik ook ben of nog zal zijn
Ja, jij wou het allemaal
Je wilde mij en gaf jezelf
niet voor een deel maar helemaal.
Misschien ben jij de laatste in een lange rij
Ik heb me nooit zo makkelijk aan banden kunnen leggen
Maar als er iemand bij mij hoort, hoor jij bij mij
En wat er ook gebeurt, ik kan je nu alvast wel zeggen:
ik wil je niet meer kwijt, maar ik wil je ook niet claimen
Toch zie ik geen problemen, we hebben alle tijd
Want ik wil jou totaal
Dus ook je pijn je chagerijn
hoe je ook bent en nog zal zijn
Ja, ik wil het allemaal
Ik wil je tranen en je lach
tot ver voorbij mijn oude dag.
mei 5th, 2008 at 11:17 am
Het is al lang geleden dat er nog eens een tekst is geplaatst en Robert Long had toch heel veel mooie liedjes. Dit is één van mijn favorieten.
Dit lied is duizend eeuwen oud
Maar het wordt altijd nog gezongen
Een meisje zingt het voor een jongen
Of hij voor haar, of voor elkaar
Elke minuut op ieder uur
In elk seizoen en ieder jaar
Dit lied is duizend eeuwen oud
En het heeft nooit aan kracht verloren
Het klinkt in kerken en kantoren
Ik hou van jou - jij houdt van mij
Blijf heel je leven bij me
Vurige woorden - een hart vol vertrouwen
Ik ben de jouwe - voor altijd de jouwe
Liefste - liefste
Dit lied is duizend eeuwen oud
Met onverwachte harde zinnen
Waar de problemen mee beginnen
Ze klinken boos, gemeen en voos
En wat zo schitterend begon
Krijgt dan opeens iets hopeloos
Dit lied is duizend eeuwen oud
Helaas met talloze refreinen
Die al het mooie ondermijnen
Ik hou van jou - hou jij van mij?
Hoe lang blijf je nog bij me?
Tranen en twijfels - en ongewild pijn doen
Nog maar wat water bij steeds minder wijn doen
Blijf nou - blijf nou
Dit lied is duizend eeuwen oud
Ik hield van jou - en jij van mij
Maar ik hoor niet meer bij je
Laten we uit elkaars leven verdwijnen
Ik uit het jouwe - jij uit het mijne
Ga maar - ga maar
Dit lied is duizend eeuwen oud
Dit lied is duizend eeuwen oud…
april 16th, 2008 at 12:31 am
En toen opeens was Josje dood
Hij had gewoon geen zin om door te leven
Hij heeft zichzelf als ‘t ware opgeheven
Hij heeft aan mij z’n laatste brief geschreven
Hij hield zich niet nog langer groot
Ik gaf hem de genadestoot
Soms denk je dat je iemand kent
Nou ja, ik kende Jos zo’n maand of zeven
Hoewel we eerst nogal op afstand bleven
Zag ik de echte Jos soms toch wel even
Als door een scheur in ‘t cement
Dan kroop ‘ie langzaam uit z’n tent
Wanneer we ’s zomers de rivier afdreven
Kwam er een glimlach om z’n lippen zweven
Was ‘ie wat minder bang zich bloot te geven
Dan was ‘ie in z’n element
We raakten aan elkaar gewend
Hij zei niet veel in ‘t begin
Ik wist nite of ik ‘m ooit zou bereiken
Als ik iets vroeg begon ‘ie weg te kijken
Hij zei alleen soms “hou nou op met zeiken”
Z’n handen nors onder z’n kin
Verroerde uren lang geen vin
Hij wou zo graag een harde bolster lijken
Maar op den duur begon ‘t schild te wijken
Liet ‘ie wat meer van z’n gevoelens blijken
En ging ‘ie op m’n vragen in
Kwam ‘ie tevoorschijn, zin voor zin
Hij had van alles opgekropt
Er was niks waar je Jos om zou benijden
Z’n ouders waren van elkaar gescheiden
En om de maand moest ‘ie bij een van beiden
Waar ‘ie met snoep werd volgepropt
En hij vertelde me beknopt
Hoe hij als kind z’n vader wakker gilde
Omdat ‘ie liever naar z’n moeder wilde
En hoe z’n vader ‘m z’n bed uittilde
En in de kelder had gestopt
Te vroeg en veel te vaak geschopt
Hij zei “misschien is het verkeerd
Maar ik denk steeds ‘was ik maar niet geboren’
De mensen hebben hun gevoel verloren
Haast niemand wil zich aan een ander storen
Dat heb ik nou toch wel geleerd
Zelfs als je werkelijk crepeert
Zal men proberen om je stem te smoren
Maar ieder mens wil toch bij iemand horen
Dat lot is mij dan zeker niet beschoren
Ik word haast overal geweerd”
En ik heb Jos opnieuw bezeerd
Had ik ‘m achteraf beschouwd
Toen hij dat zei maar naar me toe getrokken
En hem gezegd “we zullen samen knokken”
Maar ik zei niks, was van mezelf geschrokken
Een onvergeeflijke fout
Maar God, ik voelde me zo oud
Hij schreef “ook jij liet me weer los
Door niks te zeggen heb je toch gelogen
Want wat je wilde zag ik in je ogen
Ook jij, gevangen in je onvermogen
Jij bent nog meer dan ik de klos
Je bent misschien een ouwe vos
Jij kan misschien op meer ervaring bogen
Jij kunt ertegen als je wordt bedrogen
Maar ik heb alles nog eens overwogen
Ik wil niet meer, ‘t beste, Jos”
januari 21st, 2008 at 1:48 am
Dankjewel Danielle . Er zijn inderdaad nog dagen dat ik ’stark sein’ moet, en met mij nog vele anderen die van Robert hielden en houden.
januari 20th, 2008 at 1:58 pm
Nu we toch de buitenlandse toer opgaan voor de teksten, zou ik graag willen weten of iemand van jullie de originele (dus de Italiaanse) tekst heeft van het liedje: Le stelle quasu. Die zou ik heel graag willen hebben. Alvast bedankt en nog een prettige zondag.
Hanny
januari 20th, 2008 at 12:15 pm
Hallo Radha, hier is de door u gevraagde tekst van Stark sein.
Zehn Uhr, Sonntagmorgen
Und ich liege neben Dir
Noch hör ich wie immer
Deinen Atem neben mir
Und ich schau Dich an
Und denk nur daran
Da ist jemand, den Du lieber hast
Es kann passieren.
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird es lange dauern,
Doch ich hoffe einmal bin ich wieder frei.
Ich hoffe, dass ich irgendwann
Die Zeit mit Dir vergessen kann
Ich hoffe, meine Liebe geht vorbei.
Zwei Uhr, Sonntagmittag,
Deine Sachen warten schon
Koffer, Plastiktüten,
und für die Bücher ein Karton
Dann nehm ich mit Dir
Die Poster von der Wand,
Ich will Dir nicht zeigen,
Dass ich mich erbärmlich fühle.
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird es lange dauern,
Doch ich hoffe einmal bin ich wieder frei.
Ich hoffe, dass ich irgendwann
Die Zeit mit Dir vergessen kann
Ich hoffe, meine Liebe geht vorbei.
Sechs Uhr, Sonntagabend
“Na dann Tschüß” sagst Du, “Ich fahr’”
Ich helf Dir beim Tragen
“Schreib mir mal” Du sagst “na klar”
Plötzlich bist Du fort
und ich steh noch dort
Ich will schreien dabei kann ich
nicht mal richtig heulen.
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird es lange dauern,
Doch ich hoffe einmal bin ich wieder frei.
Ich hoffe, dass ich irgendwann
Die Zeit mit Dir vergessen kann
Ich hoffe, meine Liebe geht vorbei.
Zehn Uhr, es ist dunkel.
Im Zimmer halt ich’s nicht mehr aus,
Ich krieg kaum noch Luft hier.
Ich nehm den Mantel und lauf raus
Geh die halbe Nacht
Ziellos durch die Stadt.
An die Einsamkeit
muss ich mich eben erst gewöhnen
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird’s mir nicht gelingen,
Doch vielleicht komm ich doch irgendwann zur Ruh.
Denn irgendwie glaub ich daran
Dass ich noch jemand finden kann
Der mich ein wenig lieber hat als Du
januari 19th, 2008 at 11:59 pm
Hallo lezertjes,
Wie is zo lief de tekst van ‘STARK SEIN’ te plaatsen? Ik zou er oprecht blij mee zijn.
Dank en groetjes
januari 8th, 2008 at 2:15 am
Gewoon omdat ik dit een mooi nummer vind!
Het spijt me, John Lennon van de cd: Robert Long, In die dagen…
Het spijt me, John Lennon
Het spijt me, John Lennen
maar je hebt je vergist
de war is niet over
god als je eens wist.
Al is het dan Kerstmis
de weled vecht door
we laten een spoor ne
een bloederig spoor.
Nog steeds sterven kind’ren
van armoe op straat
nog steeds is er honger
nog steeds is er haat.
Moord en doodslag - geld en hebzucht
heersen altijd nog
moord en doodslag - macht en misbruik
diefstal en bedrog.
De muur is gevallen
tien jaar na je door
het leek op een wonder
de vreugde was groot.
De wereld zou één zijn
een gloednieuw begin
maar niet zoveel later
storte alles weer in.
Nog steeds sterven kind’ren
van armoe op straat
nog steeds is er honger
nog steeds is er haat.
Het spijt me, John Lennon
je zag het foutief
je kijk op de wereld
was veel te naïef.
Er wordt weer gescholden
er wordt weer gebruld
opnieuw krijgen zwakken
en armen de schuld.
Nog steeds sterven kind’ren
van armoe op straat
nog steeds is er honger
nog steeds is er haat.
Het spijt me, John Lennon
maar je zag het verkeerd
we hebben tot nog toe
geen donder geleerd.
Moord en doodslag - geld en hebzucht
heersen altijd nog
moord en doodslag - macht en misbruik
diefstal en bedrog.
Groetjes Rianne.
december 28th, 2007 at 9:52 pm
Bedankt Gerda en Phily voor de tekst!
Groetjes Danielle x
december 28th, 2007 at 4:46 pm
Hoi Danielle
De tekst hierbij waarom je vroeg.
Tot nog toe is mijn leven niet zo gek geweest
Ik woon,ik eet,ik werk zelfs en ik heb nog al mijn krullen
Mijn type is altijd nogal in trek geweest
Mijn tijd en ook mijn bed was meetal makkelijk te vullen
Soms bleven ze een uur,een nacht of een paar weken
Dan was het weer bekeken,’t was nooit van lange duur
Da’s achteraf bezien ook niet zo wonderlijk
Ze vonden me wel aardig maar had meetal een reden
Ze dachten dat ik rijk was en uitzonderlijk
En ik dacht vaak alleen maar aan hun lijven en hun leden
De ene wou mijn hart, de ander wou mijn auto
De derde wou een foto waarop stond ‘liefs voor Bart’
Maar jij wou mij totaal
Dus ook mijn pijn, m’n chagerein
hoe ik ook ben of nog zal zijn
Ja, jij wou het allemaal
Je wilde mij en gaf jezelf
niet voor een deel maar helemaal.
Misschien ben jij de laatste in een lange rij
Ik heb me nooit zo makkelijk aan banden kunnen leggen
Maar als er iemand bij mij hoort, hoor jij bij mij
En wat er ook gebeurt, ik kan je nu alvast wel zeggen:
ik wil je niet meer kwijt, maar ik wil je ook niet claimen
Toch zie ik geen problemen, we hebben alle tijd
Want ik wil jou totaal
Dus ook je pijn je chagerijn
hoe je ook bent en nog zal zijn
Ja, ik wil het allemaal
Ik wil je tranen en je lach
tot ver voorbij mijn oude dag.
groetjes Phily
december 28th, 2007 at 4:39 pm
bij de alleenstaande w moet weken staan en i.p.v. vaal vaak,
ik had deze foutjes over het hoofd gezien, sorry.