Songteksten van Robert Long.
Op verzoek een rubriek voor de songteksten van Robert.
60 Responses to “Songteksten van Robert Long.”
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
Robert Long’s Weblog
Robert Long’s Weblog
Pagina’s
- Chatter box.
- DVD fandag in Rotterdam.
- Gedichten.
- Het boek “Het laatste jaar”
- Huishoudelijke mededelingen.
- Huisregels
- Kerst en Nieuwjaars wensen.
- Ledenlijst
- Reacties concert “A la Longue”.
- Robert Long prijsvraag.
- Ruilbeurs
- Spot Robert.
- Vragen.
- Welkom aan alle Robert Long fans!!
- Zin-Spelen.
Categorieën
Blogroll
Recent Posts
- Drie theatershows Robert Long op DVD !!!
- Robert Long’s Weblog › Nieuw Bericht Maken — WordPress
- Het is weer zo ver, stem op Unit Gloria voor de Top2000
- Children of Peace
- EEN VERHAAL
Recent Comments
- martie janse op Chatter box.
- caecilia op Chatter box.
- Gerda v. M. op Chatter box.
- Babs op Chatter box.
- Gerda v. M. op Chatter box.
Authors
- admin (22)
- caecilia van wijnsberghe de graaf (1)
- (1)
- joke (1)
- suze (1)
- Cocky (2)
Meta
Get a free blog at WordPress.com. Theme: ChaoticSoul by Bryan Veloso.
maart 31st, 2007 at 12:56 am
Mag ik dan de eerste zijn om een songtekst te plaatsen?
Ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat dit een tekst is die ons allemaal aanspreekt
En toch!
Het hele leven is absurd, dat is een feit
Er is uiteindelijk geen touw aan vast te knopen
Er is geen waarheid en totaal geen zekerheid
En ook geen redding maar we moeten blijven hopen
Ik heb mijn leven lang betwijfeld wat ik zag en wat ik hoorde
En ik twijfel na mijn dood waarschijnlijk nog
Maar ik zal altijd overtuigd zijn van de kracht die schuilt in woorden
En dat hele korte zinnetje: “EN TOCH”
en toch,
Laat de klagers nou maar klagen
Er is altijd kans van slagen
Wie de moed opgeeft verdient niet dat ie leeft
en toch,
Laat de pessimisten zeuren
Er kan altijd iets gebeuren
Dat het leven weer een nieuwe inhoud geeft
Neem onze wereld nou, vol afgunst en gevaar
En vol geweld en haat en honger en bedrog
Toch wordt dat anders ook al duurt het duizend jaar
Als heel de wereld zegt en toch en toch en toch
en toch
Laat de klagers nou maar klagen
Er is altijd kans van slagen
Wie de moed opgeeft verdient niet dat ie leeft
en toch
Laat de pessimisten zeuren
Er kan altijd iets gebeuren
Dat het leven weer een nieuwe inhoud geeft
Dus blijven vechten tegen koning Onbenul
En tegen alles wat verzuurd is, dom en log
Verlies de moed niet ondanks alle flauwekul
Schreeuw door je tranen heen
EN TOCH EN TOCH EN TOCH….
maart 31st, 2007 at 8:00 am
en hier mijn songtekst:
Mooi waar
Toen ik nog een heel klein jochie was
En alle sprookjes die ik hoorde onvoorwaardelijk geloofde
Was er niet zo veel om bang te zijn
De wereld was nog zo ontzettend klein
En je wist niet welke kolen die wereld jou stoofde
God en de Kerstman, de Sint en de Paashaas
Feeen en elfjes, kaboutertjes klein
Bloempjes en bijtjes en dagdromerijtjes
Achteraf te mooi om waar te zijn
Later toen ik al wat groter was
En er van alles in mijn hart en hersens bleek te gaan ontwaken
Werd mij elke keer opnieuw vertelt
De liefde is een soort van mijnenveld
Waarin een jongen zijn eer en zijn deugd kwijt kan raken
Wat op die ene zo werd me bezworen
Die van je houdt, al het andere is schijn
Eens ga je trouwen, hebben en houwen
‘t was bijna te mooi om waar te zijn
Als je eenmaal op de helft bent van je leven
Heb je heel wat tijd verdaan met vallen en weer opstaan
Veel van alles wat je hebt geloofd
Werd van zijn betekenis beroofd
Niks aan te doen ook al ga je constant op je kop staan
Hartstocht verzandt vaak
En doelen vervagen
En aan het einde wacht Magere Hein
Als ik het nu zie
Dan is de conclusie
Het leek dikwijls te mooi om waar te zijn
Maar stel je kon kiezen
Om nog eens te leven
Dan riep ik nu al hoera en wat fijn
Het leven is prachtig
Maar god allermachtig
Vaak is het te waar om mooi te zijn
april 13th, 2007 at 9:34 pm
en dan nog maar eentje van mij
Soms zit de dood je toch wel erg dicht op de hielen
Nog afgezien van wat je ziet op de tv
Aan ramp of oorlog en de slachtoffers die vielen
Die tel ik dan voor het gemak nog maar niet mee
Het is ook verschrikkelijk, natuurlijk, al die lijken
Die zwaargewonden opgevangen in een kamp
Die zo meteen of morgen ook zullen bezwijken
Terwijl wij via het journaal staan toe te kijken
Dat is echt een ramp, maar ja het blijft een verre ramp
Pas als de zeis van Magere Hein
Dicht in de buurt begint te maaien
Ga je schrikken
Je vraagt je af
Wie of de volgende zal zijn
Om wie je straks bij de crematie staat te snikken
Als je nog jong bent sterft er af en toe een opa
Een verre tante of een oude koningin
Of iemand die iets heeft betekent in Europa
Maar daarvan stort je wereld niet ingrijpend in
Toch sluipt de dood geniepig en onstuitbaar nader
Als plotseling een goede schoolvriend overlijdt
Het leven krijgt opeens een veel beperkter kader
En nog wat later aan het sterfbed van je vader
Ga je beseffen dat de tijd te snel verstrijkt
Maar als de zeis van Magere Hein
Diegene weg maait zonder wie je niet wilt leven
Dan weet je voortaan dat je machteloos zal zijn
En dat de dood jou in een hoekje heeft gedreven
Maar tot de zeis van Magere Hein
Mij op een dag ook de genadeslag komt geven
Zal ik proberen om onsterfelijk te zijn
En zingen tot mijn laatste slik
Lang zal ik leven
Lang zullen wij leven
april 13th, 2007 at 10:53 pm
Kleine Ko en Een vrolijk biggetje, door Robert Long, oud-ambassadeur van “Varkens in Nood”
Ik ben een vrolijk biggetje al ben ik nog maar klein
‘k heb 50 broers en zusjes en dat vindt m’n moeder fijn
Door vrolijke hormoontjes krijgt ze dochtertjes en zoonjes,
Die dan na een maand of acht gezellig op transport gaan,
en dan worden ze geslacht
Knor,knor, joechei, o wat een vrolijk leventje
knor, knor, joechei, wat heerlijk leven wij.
Ik ben een vrolijk biggetje ik heb ontzettend dorst
maar na een week of 3 mag ik niet meer aan mama’s borst
dan krijk ik varkentjesdiner en daardoor krijg ik diaree
maar da’s niet erreg hoor want daar heeft onze baas
gelukkig medicijntjes voor.
Knor,knor, joechei dat vinden wij niet erg hoor
knor, knor joechei, hoe kom je daar nu bij
Ik ben een vrolijk biggetje ik lach de hele tijd
al ben ik dan m’n tandjes en m’n kleine staartje kwijt
en strakjes wordt ik onverdoofd ook van m’n balletjes beroofd
dat doet wel even pijn, maar anders zou m’n smaak
ook niet zo overheerlijk zijn.
knor,knor,joechei, we leven echt voor U meneer
knor, knor,joechei, we zijn er lekker bij.
Ik ben een vrolijk biggetje, zo opgewekt en blij
we hoeven niet naar buiten om te spelen in de wei
We mogen met z’n alletjes in heel speciale stalletjes
waar ‘t zonlicht nooit zal zijn, en straks liggen we lekker in ‘t schap
bij een grote supermarkt.
knor knor joechei, we trappelen van ongeduld
knor knor joechei, we komen niet meer bij.
Ik ben een vrolijk biggetje m’n moeder is een zeug
ze heeft me nu al uitgelegd waar ‘k allemaal voor deug
voor karbonaadjes en sateh, gehakt en worst en voor pate.
En als ik eenmaal ga, dan zit ik lekker boordevol antibiotica.
knor knor joechei, ja schep nog maar eens op mevrouw
knor knor joechei, gezond voor jou en mij.
knor knor joechei, we leven echt voor U meneer
knor knor joechei, we zijn er lekker bij
knor knor joechei, we trappelen van ongeduld
knor knor joechei, we komen niet meer bij
knor knor joechei, kom schep nog maar eens op mevrouw,
knor knor joechei, gezond voor jou en mij.
Mammie? JA SCHAT? Waarom worden wij maar acht maanden?
ANDERS WORDEN WE TE DUUR! Hoe oud werden we vroeger dan mam?
O, VROEGER KONDEN WE WEL VEERTIEN WORDEN! O, werd dat dan niet te duur?
NEE WANT TOEN ATEN WE HET AFVAL VAN DE MENSEN. oh,
EN DAT WAS NIET DUUR EN HEEL NUTTIG. ja, EN OOK NOG LEKKER;
IK WEET NOG DAT JOUW OVER-OVER-OVER-OVERGROOTMOEDER OP EEN BOERDERIJ IN
GELDERLAND WOONDE WAAR ZE EEN HEEL WEILAND TOT HAAR BESCHIKKING HAD OM FIJN
IN TE GRAZEN EN IN DE MODDER TE ROLLEN. EN ALS ‘T DAN KOUD WERD DAN GING ZE
DE STAL BINNEN. EN JOUW OVER-OVER-OVER-OVERGROOTVADER DIE HAD EEN PRACHTIGE
KRUL IN ZIJN STAART.
mei 15th, 2007 at 3:13 pm
De Italiaanse tekst laat nog even op zich wachten, maar hier alvast zoals beloofd de Nederlandse tekst van Le Stelle Quasú, of, zoals Robert het ooit tegen me zei: De Sterren Hierboven
Boven ons de sterren
Twinkelend en mooi
Liefde
Wij hieronder hand in hand
En zonder woorden
Ik hou van je
Ergens in een boek
Moet staan geschreven
Dat de eeuwigheid is:
Jij en ik
En dan zeg je me
Dat je heel erg gelukkig bent
Onze liefde
is voor altijd en langer
Boven ons de sterren
Huid aan huid
Voel ik je
Zacht getjirp
En geen zuchtje wind
Een lieflijk plekje
Sereen firmament
Goddelijk, werelds
De hemel op aarde
We zijn samen
En we blijven samen
De sterren hierboven zijn getuige
mei 25th, 2007 at 6:49 pm
Robert Long - Wie
Wie zal de zon en maan laten schijnen
Zou jij verdwijnen, hoe moet dat dan
Wie zal mijn huis en mijn haard met mij delen
M’n lichaam strelen, wie doet dat dan
Wie laat er ooit nog de lente ontluiken
Wie geeft de struiken hun blaadjes weer
Het zou zonder jou misschien allemaal doorgaan
Ik zeg het waarschijnlijk toch niet meer
Wie zou ik ’s morgens een ochtendzoen geven
Als jij mijn leven niet delen zou
Zou ik nog ooit van een biefstuk genieten
Met franse frieten, maar zonder jou
Zou er nog iemand de kerstdagen vieren
De boom versieren, wel koel en wijn
Het zou zonder jou misschien allemaal doorgaan
Maar ik zou er geen deel van zijn
Al zal mijn hart nog wel door blijven kloppen
Alles zal stoppen, alles sterft af
Als het aan mij lag dan blijven we samen
Eeuwig en amen tot aan het graf
mei 25th, 2007 at 8:08 pm
Een paar correcties op deze tekst:
De laatste zin van het eerste couplet moet zijn: Ik zag het…
Tweede couplet: De boom versieren, kalkoen en wijn
mei 26th, 2007 at 3:53 pm
Bedankt, die correctie was net datgene dat ik niet kon verstaan.
juni 7th, 2007 at 8:11 am
en daar is er nog eentje die altijd zo naar mijn hart gaat
Toen opa stierf zat oma naast het grote ledikant
ik was op dat moment een jaar of tien
Ze zat daar met die bleke koude hand nog in haar hand
ik had nog nooit een stervende gezien
en toen ik dichterbijkwam zag ik dat ze even slikte
maar ook hoe ze me vriendelijk bekeek en naar me knikte
ze trok me naar zich toe en zei: aan alles komt een end
Maar later als je zelf een grote man geworden bent
en ook de schaduwzijde van het leven kent
denk dan nog maar eens terug aan dit moment.
want alles waar je echt van houdt zal je warmte blijven geven
ook al is het niet gebleven of geworden wat je wou
’t blijft altijd een deel van jou, een stukje van je leven.
Mijn oma heeft gelijk gehad de schaduwzijde kwam
en meestal ook volkomen onverwacht
en als het leven plotseling iets dierbaars me ontnam
dan was ik daar totaal niet op bedacht
mijn vriend vertrok mijn hond werd doodgereden door een auto
en ook mijn oma stierf maar ik bewaar nog steeds haar foto
dan hoor ik weer haar stem die zegt aan alles komt een end
en als je eenmaal zelf een grote man geworden bent
en ook de schaduwzijde van het leven kent
denk dan nog maar eens terug aan dit moment.
want alles waar je echt van houdt zal je warmte blijven geven
ook al is het niet gebleven of geworden wat je wou
’t blijft altijd een deel van jou, een stukje van je leven.
juli 8th, 2007 at 11:07 pm
Bajonet op!
Ik weet niet waar ik sterven zal
En of zo’n roemrijk ongeval
bij ’t attaqueren
De frontsoldaat die moordend afgaat op zijn eigen heldengraf
Mag interesseren
Ik weet niet waar ik sterven zal
Of lucht-, of tank- of gasaanval
Me dat zal leren
En of ik hangend in het draad, zal tobben hoe zo’n houding schaadt
Aan ’s konings kleren
Ik weet niet waar ik sterven zal
En of de bruid waar ik voor val
Niet kan vergeten
Of zij om mij in dat geval de rouwconfectie kopen zal
Of aangemeten
juli 23rd, 2007 at 3:06 pm
Jij en ik
Ik ben verdrietig en boos, ik voel me machteloos
Mijn idealen sterven, een voor een
Ook al doe je je best, het helpt geen ene pest
Het wordt maar steeds beroerder om ons heen
Soms denk ik laat ook maar, vechten heeft toch geen zin
Want wie vuil spel speelt heeft bij voorbaat al gewonnen
Je wint alleen nog maar met tanks en met kanonnen,
En tegen zoiets brengt geen zinnig mens iets in
En als je wel vecht, vecht je tegen beter weten
Er is allang geruisloos over ons beslist
Het draait om macht, want macht is geld en dat bescherm je met geweld
En wie niet mee wil doen is gek, of op z’n minst een anarchist
Soms denk ik moedeloos, als ik nog vijftig word
Zonder een oorlog of een gifwolk is ‘t een wonder
Want volgens mij gaan wij al eerder naar de donder
Is ‘t hele gekkenhuis al eerder ingestort
Dan word ik bang, slaat de paniek toe, wil ik vluchten
Maar zoals Annie Schmidt al schreef: dat kan niet meer
De toekomst is al haast voorbij, mijn laatste houvast dat ben jij,
Dat meen ik echt, ook als ik jou uit pure wanhoop soms bezeer.
Want jij en ik, dat is waar, we horen bij elkaar
Oh God, dat hoop ik maar, jij en ik.
Er dreigt zoveel gevaar, maar we schuilen bij elkaar,
jouw wang tegen mijn haar, jij en ik.
juli 23rd, 2007 at 9:29 pm
Zucht….Dit is al jaren mijn favoriete nummer. Zeker in de uitvoering als afsluiting van de schow Brand!.
juli 23rd, 2007 at 11:15 pm
Ja admin, voor mij blijft dit ook altijd het allermooiste.
En niet alleen in “Brand!” is het verschrikkelijk mooi, maar ook als
afsluiting van “Ach liefde”
juli 24th, 2007 at 11:56 pm
Maar volgens mij, tenzij ik me sterk vergis, is in die scene van Ach Liefde de life muziek van het concert gebruikt. En hebben we het dus over hetzelfde Rose-Marie. Maar ben het met je eens, die beelden bij die muziek zorgt voor kippenvel.
augustus 1st, 2007 at 9:47 pm
Beste Admin en Rose-Marie als ik jullie zo hoor ben ik helemaal
blij, dat ik vorig jaar aan Robert heb laten weten dat Ach liefde
zo prachtig eindigde.Vriendelijke groet Tineke
augustus 5th, 2007 at 3:50 pm
Dit vind ik een prachtig nummer geschreven door Robert.
Van de cd ‘n Duivels Genoegen
Zou het,
Als ik zomers in m’n tuin zit
en de zon piekt door het lover
Voel ik soms op eens, een vaag en onbestemd gemis
insecten zoemen traag voorbij
en alles lijkt zo warm en blij
maar ergens treurt er iets in mij
en nooit kom ik er achter wat dat is.
Zou het de tijd zijn.
Die het leven steeds meer vaart geeft
terwijl je vroeger haast niet wist dat tijd bestond.
De school vakantie al die weken,
die haast zonder einde leken.
Vriendjes, voedbal, apenstreken,
kikkers vangen in de beek
en je benen bruin, je haren blond
Als ik lekker in m’n tuin zit
in m’n nakie in de schaduw
bekijk ik soms m’n lichaam
en de staat waarin dat is.
Geen reden tot opschepperij,
der kwamen spek en rimpels bij,
maar zo is het goed, het hoort bij mij
en toch, waarom voel ik dan dat gemis?
Zou het de wereld zijn
die ongemerkt veranderd
en waar jou invloed elke dag
wat kleiner wordt
Terwijl je altijd het gevoel had
dat jou leven echt een doel had,
dat je op de juiste stoel zat,
dat je invloed op de boel had
maar eindigt met een zes op je rapport.
Als ik ’s avonds in m’n tuin zit
waar de zon haast is vertrokken
en het licht gaat langzaam wijken
voor de eerste duisternis
de vogels zwijgen één voor één
ik kijk te vreden om me heen
een kalm geluk, ‘t is zo sereen,
en toch knaagt er nog steeds
een vaag gemis.
Zou het, het leven zijn
dat altijd iets geheim houd.
dat je het zicht beneemt op waar het echt om gaat.
Een doelloze ontdekkingstocht
de zin, de waarheid die je altijd zocht
maar die verdwijnt na elke bocht
en die je nooit echt vinden mocht,
en alle vragen die het leven open laat.
Als ik ’s avonds in m’n tuin zit
en de maan beschijnt de daken
en ik zie de sterren,
die al eeuwen lang bestaan.
Denk ik soms,
ik zou een lied over gemis
moeten gaan maken,
maar zolang niet helder is
wat ik dan in feite mis.
Blijf ik kijken naar de hemel
en begin er nog niet aan.
Groejtes Rianne
augustus 5th, 2007 at 4:07 pm
Was het woordje ook vergeten, in de zin van dit vind ik ook een
prachtig nummer. Want Robert heeft zoveel mooie teksten geschreven,
dat ik er geen één aan kan wijzen als mijn favoriet.
Groetjes normaals een een fijn weekend voor iedereen,
Rianne.
september 1st, 2007 at 9:15 pm
Misschien is dit de reden Suze.
Grafschrift van de cd Achter de horizon.
t Maakt me niet uit als ik dood ben gegaan
of er een kruis of steen komt te staan
en of ze achter me aan
naar het graf zullen sjouwen
Maar als je een steen nodig vidt
en als je een grafschrift verzint
zoek dan een tekst die men altijd graag leest;
van dat de tijd alle wonden geneest
of dat ik altijd op zoek ben geweest
Maar een zin die moet je onthouden
Zet alsjeblieft op mijn steen:
Iemand,in elk geval een
heeft er van hem gehouden
september 1st, 2007 at 11:45 pm
ja misschien wel……….maar dit vind ik ook zo’n mooi nummer
Toe, huil maar uit mijn schat, dat geeft toch niks
kom hier, dan kus ik alle tranen van je wang
heus, de bomen zullen weer opnieuw ontluiken
straks, geloof me, zul je de sering weer ruiken
kijk, je ziet al kleine knopjes aan de struiken
echt, het komt wel goed
Toen jij bij me wegging was je toch nog steeds
mijn allerliefste
en nu jij hetzelfde meemaakt
kan ik jou toch troosten
Toe, huil gerust m’n schat, dat mag toch best
kom hier, dan kus ik alle tranen van je kin
goed, hij heeft je zomaar in de steek gelaten
nee, dat valt natuurlijk ook niet goed te praten
maar, m’n lief, je schiet toch ook niks op met haten
kom nou maar bij mij.
Toe, huil maar lieveling, ik snap het best
kom hier, dan kus ik alle tranen van je mond
ja, de liefde kan je hart in stukken breken
maar, die pijn zal op den duur vanzelf verbleken
en, als ik misschien nog iets voor jou beteken
zijn we niet alleen.
september 5th, 2007 at 11:49 pm
Wie kan mij vertellen op welke LP of CD ik dit nummer kan vinden?
Armoede
U ziet mijn lompen en u denkt: ‘Hij moest zijn huis verkopen’
En u geniet omdat u mij in vodden langs ziet lopen
U denkt dat ik gebroken ben omdat u altijd meende
dat ik mijn status, net als u, aan mijn bezit ontleende
Maar dat is de buitenkant, dat zijn gekochte zaken
Daar kun je mensen rijk maar niet gelukkiger mee maken
Lach mij dus rustig uit, probeer mij maar te kraken
Het lukt u immers nooit om mij van binnen echt te raken.
Toen ik nog geld bezat, zij u: ‘Zo’n grote wagen?
Hoe kan een links figuur zich nou zo rechts gedragen?’
Toen ik nog geld bezat, heb ik u horen honen:
‘Hoe kan zo’n links figuur zo’n prachtig huis bewonen?’
U staat voor ‘t venster van uw huurgevangenis
U ziet mij gaan en hoopt dat ik de luxe mis
Toch hield ik al die tijd het meest van het gewone
Ik houd nog steeds van roggebrood en bruine bonen
U zegt: ‘Je vrienden willen zeker niets meer van je weten?’
omdat u zelf zo’n vriend zou zijn, u komt om mee te vreten
Mijn vrienden had ik al ver voor mijn Jaguar
al meer dan dertig jaar. Ik heb ze nog altijd
Wij waren al bevriend toen niemand iets bezat
toen ik, zoals nu weer, een zolderkamer had
Voor u is rijkdom geld en daarom blijft u klein
U was altijd al arm. Ik zal het nimmer zijn.
Groetjes Rianne.
september 6th, 2007 at 12:34 am
Volgens mij is dit nooit op LP of CD verschenen.
Het is in ieder geval uit …en het bleef nog lang onrustig in de stad…
de laatste show van Robert en Leen.
Misschien komt die ooit nog uit op DVD. wie weet…
september 6th, 2007 at 12:40 am
Hallo Rose-Marie
Bedankt voor je snelle reactie! Ik hoop het, lijkt me een heel mooi nummer om te horen. Vind het eigenlijk wel apart, dat ik nog steeds teksten tegen kom, die ik niet ken. Dan te bedenken dat Robert me voor een groot deel gevormd heeft met zijn teksten tot de gene die ik nu ben.
Groetjes Rianne.
september 11th, 2007 at 12:41 am
Dit nummer kwam ik net weer tegen, het is een gouden oude, maar blijf het
een prachtig nummer vinden, vandaar dat ik hem nu op het Blog zet.
Groetjes en slaap lekker voor die gene die nog net zo wakker zijn als ik.
Groetjes Rianne
Als de zon schijnt
Als de zon schijnt, lijkt de wereld stukken beter
maar de rottigheid gaat onverminderd voort
Want een moord blijft ook bij zonnig weer een moord
En ook onrecht en bedrog wijken voor het zonlicht toch geen
centimeter
Ik heb de laatste tijd veel films over de oorlog kunnen zien
en het viel me op dat toen de zon ook scheen
over al die concentratiekampen en dat bovendien
ook de jodenster niet voor de zon verdween
Ik heb Hitler zien oreren met de zon op zijn gezicht
en soldaten zien marcheren in het felste zomerlicht
Ach, soldaten zijn maar mensen en die doen gewoon hun plicht
en de rest doet als de zon schijnt doodgewoon zijn ogen dicht
Als de zon schijnt, lijkt de wereld stukken fijner
maar de vuiligheid gaan onverminderd door
En ook domheid komt bij prachtig weer vaak voor
en hebzucht en verdriet zijn helaas bij mooi weer niet belangrijk kleiner
Toen op Hiroshima zomaar een atoombom werd gegooid
scheen de dag daarop weer doodgewoon de zon
Als ik Rusland in Siberië de sneeuw een keer ontdooit
is er toch voor dissidenten geen pardon
In Vietnam scheen al die jaren toch de zon gewoon maar raak
toen de rotzooi werd ontbladerd als een soort van volksvermaak
Maar we hadden daar ten slotte ook een mooie christentaak…
En de zon die schijnt maar door, al ligt het land nog altijd braak
Als de zon schijnt, kan de wereld mooi en groot zijn
maar het blijft een rotte plek in het heelal
die geteisterd wordt door leugen en verval
Waar geluk wordt omgezet in de zoveelste raket
doodgewoon omdat we blind en idioot zijn
oorlogszuchtig en van elk gevoel ontbloot zijn
En dat blijft zo tot de laatste mensen dood zijn.
september 11th, 2007 at 9:18 am
Weer zo’n tekst die je eigenlijk nooit hoort.
Groetjes Rianne.
Theater is Theater
Ref:
Laat ze maar lullen , theater is theater
Een spot aan en het staat er
En tweeënhalf uur later
dan heeft het nooit bestaan
Goed schiep de mens en meteen daarna theater
De roes maar ook de kater
De tranen en ‘t geschater
Je hele leven gaat er naar staan
maar het artiestenhart dat slaat er
en zal er altijd blijven staan
Natuurlijk zijn er mensen die de mening delen
dat houden van theater funest zou zijn
D’r zijn d’r ook die vinden dat door brood en spelen
de wereld door de eeuwen heen verpest zou zijn
Maar dat zijn dorre zielen
Artikel 31
Damit sind wir schon fertig
die stukken chagerijn
Dan zijn d’r lui die liever in een beurthuis zitten pielen
die kleien en textielen
die vonden dat theater elitair zou zijn
Ref:
Laat ze maar lullen, theater is……
Geef mij maar de pailletten, de boa’s en de veren
die eindeloze trap met elke tree verlicht
Een schitterend ballet met goed gebouwde heren
frustrerend weliswaar, want ze zijn altijd nicht
Geef mij dat wonderbare
dat tikje ordinaire
die glanzend gouden sterren
op tule en satijn
De toeters en de bellen, de glitter en fanfare
da’s niet te evenaren
want daarvoor moet je toch in het theater zijn
Ref:
Laat maar lullen, theater is……
september 11th, 2007 at 11:03 pm
Gewoon een tekst die ik heel mooi vind.
Voor het eerst
’T is kwart voor zeven, haar eerste uur begint,
ze is met bloed en kramp geboren, een nieuw en kwetsbaar mensenkind.
Haar moeder huilt nog, van pijn en van geluk,
Ze krijgt haar allereerste klapjes, ze schreeuwt haar longen bijna stuk.
Alles moet ze voor het eerst doen, de stapjes en de taal,
Haar eerste prentenboek, haar eerste liedje, ze moet het leren allemaal.
En leven leert ze, ze valt en staat weer op,
Ze leert de tegenslag en ook de liefde, ze leert de regen en de drop.
Een man, en kinderen, de vreugde, het verdriet.
Plots’ling weduwe, al twee keer oma, een ruime flat en een parkiet.
Alles deed ze voor het eerst ooit, soms fel, soms laconiek,
Nu moet ze enkel nog maar leren sterven, want ze is ongenees’lijk ziek.
Een mensenleven, een tijdelijk bestaan,
Je hebt geen inspraak bij je aankomst, je weet haast nooit hoe je zult gaan.
’t is kwart voor zeven haar laatste uur breekt aan,
ze heeft het tijdstip zelf gekozen ze weet precies hoe ze zal gaan.
Alles deed ze voor het eerst ooit, ze kijkt voor ’t laatst nu op de klok,
De arts giet vloeistof in een wijnglas, ze neemt voor ‘t eerst haar laatste slok.
oktober 23rd, 2007 at 5:05 pm
De wereld broeit, de wereld schroeit
Het knarst en knettert overal
We maker er een zwijnenstal van
Alles stinkt en sterft
‘t Moet altijd meer en altijd groter
Pakhuizen vol graan en boter
Acht uur vliegen verderop
Daar sterft de viermiljoenste koter
Met wel dertig van die grote zwarte vliegen
Op z’n uitgeteerde kop
Maar hoe lang is de lont
Die ons van het kruidvat scheidt?
Is er nog tijd - wat dacht je?
Hebben wij al niet veel te lang en te vaak geboft
Dat er niks is ontploft?
Verwacht je dan
Dat we ongestraft zo onbeschoft kunnen doorgaan
Met het verzieken van de rivieren
En van de zeeën, de bossen, de lucht en de grond?
Dat gelooft toch geen hond
Dus wat dacht je: hoe lang is de lont?
De aarde trilt, de aarde gilt
Om meer begrip om raad en daad
Om heel veel meer dan loos gepraat
De aarde schreeuwt om hulp
We zien de rampen zich voltrekken
En toch gaan we door als gekken
In een wereldwijd gesticht
En het kan ons blijkbaar niet verrekken
Dat we stommer zijn dan motten
Die verbranden in het veel te felle licht
refrein
De mensheid vloekt, de mensheid zoekt
Al eeuwenlang naar zekerheid
Maar is allang de richting kwijt
En niemand weet de weg
Een kudde schapen zonder herder
En ze dwalen almaar verder af
Van waar ze moeten zijn
Al blatend strompelen ze verder
Naar de oeverloze afgrond
Naar de brokkelige rand van het ravijn
refrein
oktober 23rd, 2007 at 8:34 pm
Heeft er iemand de tekst van ‘Achter de horizon’?
oktober 25th, 2007 at 4:02 pm
Achter de horizon
Toen ik een jaar of 15 was begon het leven
Er werd van alles in me wakker in die tijd
Het was een rusteloos verlangen naar een onbekend bestaan
En naar de liefde, naar een groots meeslepend iets
En ook al wist ik nog van niets ik ben er naar op zoek gegaan
Ik wou naar Lissabon, Parijs en Barcelona
Er moest een plek zijn waar er op me werd gewacht
‘k wou net zo lopen als Cliff Richard, en een kuif als Bobby V,
en ongenaakbaar als Marlène Dietrich zijn
en heel ver weg gaan met de trein
op weg naar God mag weten wie
Een groot onstuitbaar verlangen
Hartstocht niks minder of meer
’t hield me onwrikbaar gevangen
ik bleef verlangen, altijd weer
Ik zocht het heftigste, het hoogste en het mooiste…
vooral het mooiste…en dan ook nog voor altijd…
En ik keek steeds over de schouder
Van de vlam van dat moment
Die ik maar al te vaak versleet voor surrogaat
En dat dat diepe wonden slaat
Dat was me toen nog niet bekend
Ik heb de zon gekust en brandde dus mijn lippen,
Ik heb de maan gestreeld maar dat kon enkel ’s nachts
En alle sterren die ik plukte
Die verbleekten na een uur
En de planeten bleken hooguit een symbool
Maar wat zich ergens ver verschool
Dat bleef een smeulend houtskoolvuur
Achter de horizon wacht er ook iemand
Op jou die begrijpt hoe verlaten je bent
Onder je huid wonen heimwee en hunkering
Naar een gevoel dat geen ander herkent
Een groot onstuitbaar verlangen
Hartstocht niks minder of meer
’t hield me onwrikbaar gevangen
ik bleef verlangen, altijd weer
oktober 26th, 2007 at 10:43 pm
Bedankt Rose-Marie voor de tekst. Groetjes Danielle
oktober 26th, 2007 at 11:11 pm
Graag gedaan Danielle, als je nog eens een tekst nodig hebt zeg het maar
oktober 28th, 2007 at 11:48 pm
Wladimir
Uitgeraasd zijn ze, de adem wordt rustiger
Nog ligt ze naast hem, nog is hij hier
Maar zoals altijd zal hij weer verdergaan
Zwaait ze hem na, tot aan de rivier
Elke keer vreest ze dat het voor ’t laatst zal zijn
Fluistert zij zacht: “vaarwel Wladimir”
Als hij weer weg is trekt ze de lakens glad
Ruikt ze zijn geur nog, net als de vlier
Die hij geplukt heeft en in een vaasje staat
Zij mist haar liefde al na een kwartier
Hij zoekt de vrijheid en wat ie achterlaat
Is een gevangene zonder cipier
Tot hij weer terugkomt gaat alles zijn gangetje
Zomer, herfst, winter, bevroren rivier
Maar wordt het lente, weet ze straks komt ie weer
Deze keer blijft ie misschien dan wel hier
Ooit zal de vrijheid niet langer lokken
Dan blijft ie bij haar, voorgoed Wladimir
Ooit zal de vrijheid niet langer lokken
Dan blijft ie bij haar, voorgoed Wladimir
oktober 29th, 2007 at 2:54 am
Heeft iemand toevallig de tekst van het lied: Nooit verteld van de cd Brand?
Groetjes Rianne.
oktober 29th, 2007 at 11:54 am
Nooit verteld
Ze moet nog altijd zachtjes huilen als hij klaarkomt
Omdat ze telkens weer dezelfde beelden ziet
Ze is getrouwd, ze heeft hem lief,
En hij komt kalm tot zijn gerief
Maar delen in die vreugde, nee dat kan ze niet
Ze weet hij houdt van haar ze kan op hem vertrouwen
Hij geeft haar alles, liefde, aandacht, tijd en geld
Maar wat haar altijd achtervolgt en blijft benauwen
Is onuitsprekelijk, ze heeft het nooit verteld
Hoe ze daar lag met een onrustig bonzend hartje
Haar roze nachtpon strak getrokken om zich heen
Soms viel ze eventjes in slaap,
Met in haar arm de pluchen aap
En schrok ze wakker als haar pappie dan verscheen
Die haar een kusje gaf en daarna nog een kusje
Haar haren streelde en dan zacht een liedje zong
Ze hield haar adem angstig in, voelde de stoppels op zijn kin
Zijn droge lippen en dan plotseling die tong
Hij zegt hij houdt van haar, ze moet op hem vertrouwen
Ze is zijn grote meid, zijn kleine spring in ’t veld
Maar wat haar altijd achtervolgt en blijft benauwen
Is wat ie met ‘r doet, ze heeft het nooit verteld
Het kleine clowntje dat een heel klein beetje licht geeft
En dat daar elke nacht boven haar bedje brandt
Kijkt lachend toe hoe ze daar ligt,
Ze knijpt haar beide ogen dicht
En weet: zo dadelijk voelt ze die grote hand
Die hand eerst op haar buik en dan tussen haar benen
Die vinger die zich soms opeens naar binnen drong
Die andere hand die elke keer
Zo raar doet, haastig op en neer
Dat enge zuchten en dan weer opnieuw die tong
Hij blijft haar vader ze probeert hem niet te haten
Want tot haar achtste was hij toch haar grote held
Maar wat hij in haar leven achter heeft gelaten
Die diepe walging, nee, dat heeft ze nooit verteld
Maar… ze moet nog altijd zachtjes huilen als hij klaarkomt
Omdat ze telkens weer dezelfde beelden ziet
Ze is getrouwd, ze heeft hem lief,
En hij komt kalm tot zijn gerief
Maar delen in die vreugde,
Nee… dat kan ze niet
oktober 29th, 2007 at 3:30 pm
Rose-Marie, je bent een engel! Bedankt
!
Groetjes en een fijne dag nog!
Rianne.
oktober 29th, 2007 at 5:45 pm
Mmm, moet ik toch eens mijn vleugeltjes op gaan poetsen.
Graag gedaan hoor!
november 1st, 2007 at 12:29 am
Dit nummer vind ik een uniek voorbeeld van Robert’s virtuositeit in de Nederlandse taal.
Een W.V.S.G.
Natuurlijk ben ik feminist schat
En als je dat nou nog niet wist schat
Dan heb je je in me vergist schat
Ik voel me juist heel solidair
Maar als ik met je discussieer schat
De situatie analyseer schat
Dan constateer ik iedere keer schat
Je bent vaak zo autoritair
Joep,
Mijn allerbeste vriend zegt: jongen laat je niet verneuken
Als een vrouw zich wil bewijzen doet ze dat maar in de keuken
Want wanneer je ze het allerkleinste topje van je vinger geeft
Dan pakken ze meteen je hele hand
Maar ik zei dat ik me niet zo elitair meer op wou stellen
En dat jij me bovendien de hele kamer door zou lellen
Ook meteen maar uitgelegd
Dat ik principieel niet vecht
Want je weet wat ik je altijd heb gezegd
Ik ben tegen geweld, ik hou er niet van
Het is ruw en zinloos, bah
In wezen ben ik pacifist schat
Ik dacht dat je dat nou wel wist schat
Dus als er een keer wordt getwist schat
Dan doe ik dat liever verbaal
Wanneer zie je dat nou eens in schat
Want doe ik iets tegen je zin schat
Dan krijg ik een stoot op mijn kin schat
En zoiets blokkeert me mentaal
Ik heb dikwijls mijn gevoelens naar je toe willen vertalen
Maar ik voel een stuk agressie dat ik niet weet in te schalen
En wanneer ik dat dan aankaart en ik zie hoe jij me aanstaart
Dan baal ik daar toch wel behoorlijk van
Ik herken vaak in je houding non verbale agitatie
Dat frustreert de conversatie wat weer knaagt aan de relatie
En versterkt de motivatie voor gedwongen masturbatie
Wat tot zware isolatie leiden kan
Ik verschaf je toch verdomme relevante informatie
Maar er treedt een soort inflatie op in onze conversatie
En wanneer ik je gelaat zie na een harde confrontatie
Zie ik ook de irritatie die ik wek
Dan raak je uit je concentratie en ontaardt communicatie
In totale consternatie respectieve escalatie
Krijg je door zo’n brok sensatie last van hyperventilatie
En dan dreig je met onmiddellijk vertrek
Eis je fors alimentatie en totale separatie
En verklaart me dan tenslotte knettergek
Nou, dat is een indicatie waarom ik je niet in staat zie
Tot een wezenlijk volwassen stuk gesprek
…
Oh wat lult die man ontzettend uit zijn nek
november 8th, 2007 at 12:10 am
Door Robert geschreven voor Jan Keizer, en door Jan voor het eerst
gezongen tijdens het herdenkingsconcert.
De Lage Landen
Toen ik een kind was dacht ik later ga ik zwerven
Ik trek de wereld in alleen met een gitaar
Ik speel in achterbuurten en op boerenerven
Ik zing mijn kostje elke dag wel bij elkaar
Maar het ging anders ook al ben ik wel gaan zingen
En al ben ik ook vaak op reis gegaan
Je maakt wel plannen maar je kunt het lot niet dwingen
Ik ben gebleven en dat heeft me goed gedaan
De lage landen, de lage landen
Zijn de grond van mijn bestaan, de grond van mijn bestaan
De lage landen, de lage landen
Waar de wind altijd vrij spel heeft
Al ben ik nog zo vaak,
naar weet ik waar gegaan
De lage landen
Die Ruysdael luchten, de Rijn, de Schelde
Het Vlaamse pintje, of een haring op de brug
En als ik af en toe een eventjes wil vluchten
Dan wil ik meestal toch ook heel snel weer terug
Toen ik bekend werd zei men jij moet gauw dit land uit
Je moet het ijzer smeden want nu is het heet
Man, als je hier blijft kan je later haast geen kant uit
En het is over jongen voordat je het weet
Waarom niet Engeland, Amerika of Frankrijk
Als je daar scoort zal heel de wereld openstaan
Denk aan de centen knul, want centen zijn belangrijk
Maar ‘k ben gebleven en dat heeft me goed gedaan
De lage landen, de lage landen
Zijn de grond van mijn bestaan, de grond van mijn bestaan
De lage landen, de lage landen
Waar de wind altijd vrij spel heeft
Al ben ik nog zo vaak,
naar weet ik waar gegaan
De lage landen
De zilte stranden, de Vlaamse tongval
De Friese wadden of de grote Sinkse Foor
Met al die dingen heb ik toch de sterkste banden
Die zijn me lief, die snij ik dus ook nimmer door
De lage landen, de lage landen
Zijn de grond van mijn bestaan, de grond van mijn bestaan
De lage landen, de lage landen
Waar de wind altijd vrij spel heeft
Steeds kwam ik terug
Om wat men daar niet
En hier wel heeft
december 28th, 2007 at 4:22 pm
Er lag een dun wit laagje onschuld, in die dagen
Er zweefden kleine plukjes vrede zachtjes neer
De lucht was vol van een verstild soort welbehagen
En er was nergens honger, nergens oorlog meer
Er klonk een kerstlied in de toppen van de bomen
Een lichte bries fluisterde zachtjes Stille Nacht
De vrede was dan toch uiteindelijk gekomen
Daar had de wereld al die eeuwen op gewacht
Het was zo stil - ontroerend stil
Alsof er niemand ooit de stilte zou verbreken
Alsof er niemand meer hardop durfde te spreken
Een sfeer van rust en harmonie en goede wil
Het leek of iedereen in vrede was gaan slapen
Een os en ezel lagen ergens in een stal
Er lagen herders in de velden naast hun schapen
‘t Was zo sereen en zo ontspannen overal
Er lag een dun wit laagje onschuld, in die dagen
Een land als Nederland leek net een schilderij
‘t Was van een schoonheid die een mens niet kan verdragen
Zo ongerept, zo ongeschonden, weids en vrij
En het was stil - merkwaardig stil alsof er niemand
Meer de stilte zou verbreken
Alsof er nooit meer iemand nog een woord zou spreken
Dezelfde wereld, maar een wereld van verschil
Er lag een dun wit laagje onschuld, in die dagen
Hoewel het verder naar het zuiden zonnig was
En van de mensen die daar op het asfalt lagen
Restte vaak niet meer zo heel veel meer dan een karkas
Maar hier in Nederland bleef het nog even vriezen
Hier werd voorlopig alles goed geconserveerd
Pas als de winter echt aan kracht zou gaan verliezen
Zou de bevolking ook wel snel zijn weggeteerd
En het bleef stil - luguber stil
Er zou ook nooit een mens de stilte meer verbreken
De laatste kans op overleven was verkeken
Dit was de eerste kerst op aarde
Na de laatste overkill
december 28th, 2007 at 4:23 pm
Heeft er soms iemand de tekst van ‘Jij wou mij totaal’?
december 28th, 2007 at 4:36 pm
Danielle, hier is de tekst,
Jij wou mij totaal
Tot nog toe is mijn leven niet zo gek geweest
Ik woon, ik eet, ik werk zelfs en ik heb nog al mijn krullen
Mijn type is altijd nogal in trek geweest
Mijn tijd en ook mijn bed was meestal makkelijk te vullen
Soms bleven ze een uur, een nacht of een paar w
Dan was ‘t weer bekeken, ‘t was nooit van lange duur
Da’s achteraf bezien ook niet zo wonderlijk
Ze vonden me wel aardig maar het had meestal een reden
Ze dachten dat ik rijk was en uitzonderlijk
En ik dacht vaal alleen maar aan hun lijven en hun leden
De ene wou mijn hart, de ander wou mijn auto
De derde wou een foto waarop stond “liefs voor Bart”
Maar jij wou mij totaal
Dus ook mijn pijn, m’n chagerijn
Hoe ik ook ben of nog zal zijn
Ja, jij wou het allemaal
Je wilde mij en gaf jezelf
Niet voor een deel maar helemaal
Misschien ben jij de laatste van een lange rij
Ik heb me nooit zo makkelijk aan banden kunnen leggen
Maar als er iemand bij me hoort, hoor jij bij mij
En wat er ook gebeurt, ik kan je nu alvast wel zeggen:
Ik wil je niet meer kwijt, maar ik wil je ook niet claimen
Toch zie ik geen problemen, we hebben alle tijd
Want ik wil jou totaal
Dus ook je pijn, je chagerijn
Hoe je ook bent of nog zal zijn
Ja, ik wil het allemaal
Ik wil je tranen en je lach
Tot ver voorbij mijn ouwe dag
december 28th, 2007 at 4:39 pm
bij de alleenstaande w moet weken staan en i.p.v. vaal vaak,
ik had deze foutjes over het hoofd gezien, sorry.
december 28th, 2007 at 4:46 pm
Hoi Danielle
De tekst hierbij waarom je vroeg.
Tot nog toe is mijn leven niet zo gek geweest
Ik woon,ik eet,ik werk zelfs en ik heb nog al mijn krullen
Mijn type is altijd nogal in trek geweest
Mijn tijd en ook mijn bed was meetal makkelijk te vullen
Soms bleven ze een uur,een nacht of een paar weken
Dan was het weer bekeken,’t was nooit van lange duur
Da’s achteraf bezien ook niet zo wonderlijk
Ze vonden me wel aardig maar had meetal een reden
Ze dachten dat ik rijk was en uitzonderlijk
En ik dacht vaak alleen maar aan hun lijven en hun leden
De ene wou mijn hart, de ander wou mijn auto
De derde wou een foto waarop stond ‘liefs voor Bart’
Maar jij wou mij totaal
Dus ook mijn pijn, m’n chagerein
hoe ik ook ben of nog zal zijn
Ja, jij wou het allemaal
Je wilde mij en gaf jezelf
niet voor een deel maar helemaal.
Misschien ben jij de laatste in een lange rij
Ik heb me nooit zo makkelijk aan banden kunnen leggen
Maar als er iemand bij mij hoort, hoor jij bij mij
En wat er ook gebeurt, ik kan je nu alvast wel zeggen:
ik wil je niet meer kwijt, maar ik wil je ook niet claimen
Toch zie ik geen problemen, we hebben alle tijd
Want ik wil jou totaal
Dus ook je pijn je chagerijn
hoe je ook bent en nog zal zijn
Ja, ik wil het allemaal
Ik wil je tranen en je lach
tot ver voorbij mijn oude dag.
groetjes Phily
december 28th, 2007 at 9:52 pm
Bedankt Gerda en Phily voor de tekst!
Groetjes Danielle x
januari 8th, 2008 at 2:15 am
Gewoon omdat ik dit een mooi nummer vind!
Het spijt me, John Lennon van de cd: Robert Long, In die dagen…
Het spijt me, John Lennon
Het spijt me, John Lennen
maar je hebt je vergist
de war is niet over
god als je eens wist.
Al is het dan Kerstmis
de weled vecht door
we laten een spoor ne
een bloederig spoor.
Nog steeds sterven kind’ren
van armoe op straat
nog steeds is er honger
nog steeds is er haat.
Moord en doodslag - geld en hebzucht
heersen altijd nog
moord en doodslag - macht en misbruik
diefstal en bedrog.
De muur is gevallen
tien jaar na je door
het leek op een wonder
de vreugde was groot.
De wereld zou één zijn
een gloednieuw begin
maar niet zoveel later
storte alles weer in.
Nog steeds sterven kind’ren
van armoe op straat
nog steeds is er honger
nog steeds is er haat.
Het spijt me, John Lennon
je zag het foutief
je kijk op de wereld
was veel te naïef.
Er wordt weer gescholden
er wordt weer gebruld
opnieuw krijgen zwakken
en armen de schuld.
Nog steeds sterven kind’ren
van armoe op straat
nog steeds is er honger
nog steeds is er haat.
Het spijt me, John Lennon
maar je zag het verkeerd
we hebben tot nog toe
geen donder geleerd.
Moord en doodslag - geld en hebzucht
heersen altijd nog
moord en doodslag - macht en misbruik
diefstal en bedrog.
Groetjes Rianne.
januari 19th, 2008 at 11:59 pm
Hallo lezertjes,
Wie is zo lief de tekst van ‘STARK SEIN’ te plaatsen? Ik zou er oprecht blij mee zijn.
Dank en groetjes
januari 20th, 2008 at 12:15 pm
Hallo Radha, hier is de door u gevraagde tekst van Stark sein.
Zehn Uhr, Sonntagmorgen
Und ich liege neben Dir
Noch hör ich wie immer
Deinen Atem neben mir
Und ich schau Dich an
Und denk nur daran
Da ist jemand, den Du lieber hast
Es kann passieren.
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird es lange dauern,
Doch ich hoffe einmal bin ich wieder frei.
Ich hoffe, dass ich irgendwann
Die Zeit mit Dir vergessen kann
Ich hoffe, meine Liebe geht vorbei.
Zwei Uhr, Sonntagmittag,
Deine Sachen warten schon
Koffer, Plastiktüten,
und für die Bücher ein Karton
Dann nehm ich mit Dir
Die Poster von der Wand,
Ich will Dir nicht zeigen,
Dass ich mich erbärmlich fühle.
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird es lange dauern,
Doch ich hoffe einmal bin ich wieder frei.
Ich hoffe, dass ich irgendwann
Die Zeit mit Dir vergessen kann
Ich hoffe, meine Liebe geht vorbei.
Sechs Uhr, Sonntagabend
“Na dann Tschüß” sagst Du, “Ich fahr’”
Ich helf Dir beim Tragen
“Schreib mir mal” Du sagst “na klar”
Plötzlich bist Du fort
und ich steh noch dort
Ich will schreien dabei kann ich
nicht mal richtig heulen.
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird es lange dauern,
Doch ich hoffe einmal bin ich wieder frei.
Ich hoffe, dass ich irgendwann
Die Zeit mit Dir vergessen kann
Ich hoffe, meine Liebe geht vorbei.
Zehn Uhr, es ist dunkel.
Im Zimmer halt ich’s nicht mehr aus,
Ich krieg kaum noch Luft hier.
Ich nehm den Mantel und lauf raus
Geh die halbe Nacht
Ziellos durch die Stadt.
An die Einsamkeit
muss ich mich eben erst gewöhnen
Stark sein, ich will stark sein
Sicher wird’s mir nicht gelingen,
Doch vielleicht komm ich doch irgendwann zur Ruh.
Denn irgendwie glaub ich daran
Dass ich noch jemand finden kann
Der mich ein wenig lieber hat als Du
januari 20th, 2008 at 1:58 pm
Nu we toch de buitenlandse toer opgaan voor de teksten, zou ik graag willen weten of iemand van jullie de originele (dus de Italiaanse) tekst heeft van het liedje: Le stelle quasu. Die zou ik heel graag willen hebben. Alvast bedankt en nog een prettige zondag.
Hanny
januari 21st, 2008 at 1:48 am
Dankjewel Danielle . Er zijn inderdaad nog dagen dat ik ’stark sein’ moet, en met mij nog vele anderen die van Robert hielden en houden.
april 16th, 2008 at 12:31 am
En toen opeens was Josje dood
Hij had gewoon geen zin om door te leven
Hij heeft zichzelf als ‘t ware opgeheven
Hij heeft aan mij z’n laatste brief geschreven
Hij hield zich niet nog langer groot
Ik gaf hem de genadestoot
Soms denk je dat je iemand kent
Nou ja, ik kende Jos zo’n maand of zeven
Hoewel we eerst nogal op afstand bleven
Zag ik de echte Jos soms toch wel even
Als door een scheur in ‘t cement
Dan kroop ‘ie langzaam uit z’n tent
Wanneer we ’s zomers de rivier afdreven
Kwam er een glimlach om z’n lippen zweven
Was ‘ie wat minder bang zich bloot te geven
Dan was ‘ie in z’n element
We raakten aan elkaar gewend
Hij zei niet veel in ‘t begin
Ik wist nite of ik ‘m ooit zou bereiken
Als ik iets vroeg begon ‘ie weg te kijken
Hij zei alleen soms “hou nou op met zeiken”
Z’n handen nors onder z’n kin
Verroerde uren lang geen vin
Hij wou zo graag een harde bolster lijken
Maar op den duur begon ‘t schild te wijken
Liet ‘ie wat meer van z’n gevoelens blijken
En ging ‘ie op m’n vragen in
Kwam ‘ie tevoorschijn, zin voor zin
Hij had van alles opgekropt
Er was niks waar je Jos om zou benijden
Z’n ouders waren van elkaar gescheiden
En om de maand moest ‘ie bij een van beiden
Waar ‘ie met snoep werd volgepropt
En hij vertelde me beknopt
Hoe hij als kind z’n vader wakker gilde
Omdat ‘ie liever naar z’n moeder wilde
En hoe z’n vader ‘m z’n bed uittilde
En in de kelder had gestopt
Te vroeg en veel te vaak geschopt
Hij zei “misschien is het verkeerd
Maar ik denk steeds ‘was ik maar niet geboren’
De mensen hebben hun gevoel verloren
Haast niemand wil zich aan een ander storen
Dat heb ik nou toch wel geleerd
Zelfs als je werkelijk crepeert
Zal men proberen om je stem te smoren
Maar ieder mens wil toch bij iemand horen
Dat lot is mij dan zeker niet beschoren
Ik word haast overal geweerd”
En ik heb Jos opnieuw bezeerd
Had ik ‘m achteraf beschouwd
Toen hij dat zei maar naar me toe getrokken
En hem gezegd “we zullen samen knokken”
Maar ik zei niks, was van mezelf geschrokken
Een onvergeeflijke fout
Maar God, ik voelde me zo oud
Hij schreef “ook jij liet me weer los
Door niks te zeggen heb je toch gelogen
Want wat je wilde zag ik in je ogen
Ook jij, gevangen in je onvermogen
Jij bent nog meer dan ik de klos
Je bent misschien een ouwe vos
Jij kan misschien op meer ervaring bogen
Jij kunt ertegen als je wordt bedrogen
Maar ik heb alles nog eens overwogen
Ik wil niet meer, ‘t beste, Jos”
mei 5th, 2008 at 11:17 am
Het is al lang geleden dat er nog eens een tekst is geplaatst en Robert Long had toch heel veel mooie liedjes. Dit is één van mijn favorieten.
Dit lied is duizend eeuwen oud
Maar het wordt altijd nog gezongen
Een meisje zingt het voor een jongen
Of hij voor haar, of voor elkaar
Elke minuut op ieder uur
In elk seizoen en ieder jaar
Dit lied is duizend eeuwen oud
En het heeft nooit aan kracht verloren
Het klinkt in kerken en kantoren
Ik hou van jou - jij houdt van mij
Blijf heel je leven bij me
Vurige woorden - een hart vol vertrouwen
Ik ben de jouwe - voor altijd de jouwe
Liefste - liefste
Dit lied is duizend eeuwen oud
Met onverwachte harde zinnen
Waar de problemen mee beginnen
Ze klinken boos, gemeen en voos
En wat zo schitterend begon
Krijgt dan opeens iets hopeloos
Dit lied is duizend eeuwen oud
Helaas met talloze refreinen
Die al het mooie ondermijnen
Ik hou van jou - hou jij van mij?
Hoe lang blijf je nog bij me?
Tranen en twijfels - en ongewild pijn doen
Nog maar wat water bij steeds minder wijn doen
Blijf nou - blijf nou
Dit lied is duizend eeuwen oud
Ik hield van jou - en jij van mij
Maar ik hoor niet meer bij je
Laten we uit elkaars leven verdwijnen
Ik uit het jouwe - jij uit het mijne
Ga maar - ga maar
Dit lied is duizend eeuwen oud
Dit lied is duizend eeuwen oud…
mei 5th, 2008 at 10:27 pm
Meer dan Ooit uit
Elke dag storten ze bakken informatie op je kop
Kranten,bladen,televisie,internet noemmaar op
Folders, posters, en commercials, meer dan duizend elke dag
En je weet niet wat je wel en wat je niet geloven mag
Heeft Den Haag nou echt zo’n ruzie met de leiders in Parijs
Is europa een illusie of wordt het een paradijs
Als ze meer en meer fuseren en hun werknemers ontslaan
Moet je kind dan nog studeren, krijgt het later nog een baan.
Refr:
Meer dan ooit heb ik jou nodig
Meer dan ooit kan jij niet zonder mij
Voor je het weet zijn mensen overbodig
Nu we leven in een wegwerpmaatschappij
Bijna alles is vervangbaar
Maar niet jij,niet ik,niet wij.
Het cynisme in de wereld is verheven tot de norm
Niemand kijkt meer naar de inhoud, waar het op aan komt is de vorm
Politiek oppositie brengt partijen aan de macht
Maar wanneer die aan de macht zijn wordt de waarheid weer verkracht
Gaat het werkelijk om de mensen, wil men echt democratie
Of bepalen ze die grenzen bij de wapenindustrie.
Alle leiders willen vrede als ik hun verhalen hoor
Maar bereiden ze niet stiekem toch een nieuwe oorlog voor.
Refr: 2x
Meer dan ooit heb ik jou nodig
Meer dan ooit kan jij niet zonder mij
Voor je het weet zijn mensen overbodig
Nu we leven in een wegwerpmaatschappij
Bijna alles is vervangbaar
Maar niet jij,niet ik,niet wij.
Refr:
Meer dan ooit heb ik jou nodig
Meer dan ooit kan jij niet zonder mij
Voor je het weet zijn mensen overbodig
Nu we leven in een wegwerpmaatschappij
Bijna alles is vervangbaar
Maar niet jij,niet ik,niet wij.
Tot het laatste licht gedoofd is
Tot mijn leven eenmaal is voltooid
Blijf ik hopen dat er altijd hoop is
Dat wij samen nooit de moed verliezen nooit
Want we hebben elkaar nodig, meer dan ooit
Meer dan ooit.
mei 5th, 2008 at 10:32 pm
Meer dan Ooit uit langenoeg jong 1999
dit lied is voor mij op dit moment erg belangrijk
en draai het grijs
deed ik al maar nu nog meer
mei 5th, 2008 at 10:51 pm
Hi lieve Caecilia,
Bedankt voor je lieve tekst.
En inderdaad vind ik dit ook een pracht nummer.
Liefs Rianne.
mei 6th, 2008 at 11:38 pm
Ach
1999 uit lang genoeg jong
Ik heb gehuild om jou
Ongegeneerd gehuild
Zinloze tranen uit een lang voorbij verleden
Ik heb gesnotterd en mijn kussen bevuild
Mijn ogen waren rood en dat is alles
Ach, je bent al zo lang dood.
Toen ik dat doosje terugvond met dat lieve briefje
Dat jij me gaf toen ik nog samen met je was.
Het zilveren hartje,een verschrompeld madeliefje
En ik de woorden die je destijds schreef herlas.
Voelde ik weer opnieuw dat lamme onvermogen.
Dat je bekruipt als je de bloesem van de liefde
Voor je ogen ziet verdrogen.
Ik heb gehuild om ons maar niet om ons alleen.
Misschien was het ook verdriet om alles teloor gaat
Om alle hoop die is vervlogen om ons heen
Het geluk, de dromerijen,de grote liefde
Ach het gaat allemaal voorbij
Ik heb gehuild om ons maar niet om ons alleen.
Misschien was het ook verdriet om alles teloor gaat
Om alle hoop die is vervlogen om ons heen
Het geluk, de dromerijen,de grote liefde
Ach het gaat allemaal voorbij
Ik heb gehuild om jou,om mij,om iedereen
Die ondanks alles blijft geloven in een droom
Ondanks de leegte en de wanhoop om ons heen
Die tegen beter weten in blijft zeggen
En toch heeft alles zin.
mei 7th, 2008 at 11:22 am
Miljoenen keuzes
Het leven is een onbekend spektakel
We zijn allemaal acteurs
Maar we kennen het stuk niet
We spelen onze rollen
Maar zonder regisseur
Jij en ik, we treden voor het voetlicht
Men houdt de adem in en wacht
Wat we zullen gaan zeggen
En of dat overeenstemt
Met alles wat we doen
Want doen en zeggen staan vaak loodrecht op elkaar
Ook al probeer je nog zo sterk te zijn
Miljoenen keuzes maar wat kies jij
En heb je achteraf wel juist gekozen
Je kent je tekst misschien
Maar men wil daden zien
Je wordt beoordeeld naar wat jij als tegenspeler doet
Het leven is een onbekend spektakel
Je weet niet eens hoe lang het duurt
Of het droevig of blij is
En of er voor de spelers
Een happy ending komt
Speel je een koning of een schooier of een schurk
En ben je echt wel voor die rol geschikt
Miljoenen keuzes maar wat kies jij
En heb je achteraf wel juist gekozen
Je kent je tekst misschien
Maar men wil daden zien
Je wordt beoordeeld naar wat jij als medespeler doet
mei 17th, 2008 at 10:18 pm
Deze tekst heb ik vandaag toevallig op Internet tijdens het surfen gevonden. Ik veronderstel, dat ik er heel wat mensen plezier mee doe, als ik de tekst hier ook plaats.
Jouw armen
Jouw armen rond m’n lijf,
Jouw armen rond m’n nek,
Jouw armen waar je ze maar wou,
In onze wilde jaren.
Jouw armen losjes op m’n heup,
Onder ‘t warme donze dek,
‘k viel in jouw armen kalm in slaap,
In onze milde jaren.
Jouw arm die troostend naar me zocht,
Als ik tegen m’n tranen vocht,
Uit onmacht,
Over onze stroeve dagen.
Jouw arm die langs de mijne strijkt,
Als alles dof en zinloos lijkt,
Jouw armen,
Tijdens onze droeve dagen.
Jouw armen die je spreid als je me uit de verte ziet,
een wijds gebaar, je lach, je haar, de aanblik,
Die dat biedt.
Je armen vol met bloemen,
Of aan elke arm een tas,
Je armen op je rug,
Wanneer iets…. Een verrassing was.
Jouw armen die verraadde dat je kwaad bent of verrukt,
Jouw armen voor je borst gekruist wanneer je iets niet lukt,
Jouw armen.
Jouw arm die me zal steunen, waarop ik misschien mag leunen,
als ik oud zou zijn en moe.
En als ik ooit ga sterven lieftste,
Weet ik nu al hoe ik dat het allerliefste doe.
Als ik niet meer bestaan kan,
En als jij het dan nog aan kan,
Hoop ik dat je bij me bent,
Als ik vertrek.
Dat je niks meer hoeft te zeggen.
En m’n hoofd zacht neer zal leggen op je schouder,
bij je nek.
Je geur, je warmte dicht bij mij,
Zo tikt het einde nader bij doordat ik,
Niet meer adem, in jouw armen.
Ik weet dat ik het niet verdien maar toch,
wanneer u kans zou zien wees dan genadig Heer.
Toe, heb erbarmen.
augustus 22nd, 2008 at 7:56 pm
Voor mijn vrienden
Als ik zelf zou mogen kiezen
welk seizoen ik in wil sterven
zou ik zeggen doet u mij de
laatste maand van de herfst dan maar
Nee,niet deze herfst natuurlik
liefst voorlopig sowieso niet
want er zijn nog zoveel plannen
ik ben met het leven nog lang niet klaar
Maar stel dat het leven met mij bijna klaar is
dan hoop ik maar dat het in ‘t najaar zal zijn
ver voor kerst,oud en nieuw
al die middenstandsfeesten
en voor sintrklaas,want ik haat marsepein
Aan het einde van de herfst
is alles dood en afgestorven
mooi moment om te verdwijnen
in de koude novembermist
Zonder heimwee of verlangen
kijk ik vredig naar de kilte
en daarna sluit ik mijn ogen
wat bloemen,wat woorden,daar gaat mijn kist
Maar stel dat het leven me nu al wil kisten
dan hoop ik maar dat ik de winter niet haal
dan maar geen nieuw tv-seizoen geen interviews meer
geen nieuwe cd,en nooit meer tien voor taal
Kijk de winter gaf me altijd
dat gevoel van hyacinten
en nog even en het leven
is weer terug in mijn bloedstroom
Dus als ik zou mogen kiezen
wil ik sterven in het najaar
zonder tranen of verlangen
tevreden en zonder sprankje hoop
Want hoop heb ik altijd gehad in mijn leven
het geeft je weer moed,het verzacht en geneest
en als ik daar iets van door heb kunnen geven
dan ben ik toch niet totaal zinloos geweest
Dus stel dat ik inderdaad sterf voor de winter
niet al te dramatisch en zonder veel pijn
dan hoop ik alleen nog dat jullie,mijn vrienden
die laatste paar uren bij mij zullen zijn
dank je lieve Robert voor al je mooie teksten
oktober 3rd, 2008 at 10:52 pm
Dierendag
Vier oktober, dierendag,
Waarop je ze eens extra mag verwennen
De hond, de poes, de papegaai
Wat extra lekkers en een extra aai
Omdat het van die lieve schatten benne
De hamster en de cavia die krijgen extra hooi
De muizen extra zaagsel en een speeltje in hun kooi
Een molen om in rond te hollen
Zie ze nou eens lekker dollen
Jongens, kijk nou toch eens wat mooi
Vier oktober, dierendag,
Waarop je ze eens extra mag verwennen
De lapjeskat en het konijn
De eend, de goudvis en het hangbuikzwijn
Omdat het van die lieve schatten benne
De poedel krijgt een strikje evenals de pekinees
De herder krijgt geen blikvoer maar een lekker groot stuk vlees
Wat zangzaad voor ‘t kanariepietje
Een spiegeltje voor het parkietje, dan is ie niet zo eenzaam dat beest
Vier oktober, dierendag,
Waarop je ze een extra mag verwennen
’t paard, de duiven, de marmot
Ze komen allemaal vandaag aan bod
Omdat het van die lieve schatten benne
De rest van ‘t jaar is ‘t mensendag
Waarop je vier oktober mag vergeten
Dan eten we weer volop koe
En varkens, scharrelkip of kangaroe
De meeste beesten zijn om op te vreten
november 23rd, 2008 at 1:48 pm
Om vast in de stemming te komen
Sinterklaaslied
De goede Sint reed op zijn paard over de daken
Compleet met mantel en met mijter en met staf
Dat zag een ambtenaar van Algemene Zaken
Die riep: kom daar eens als de sodemieter af
U bent te oud om dit soort onzin uit te halen
En wie is dat, is die donkere persoon
Ik arresteer u, ik maak twee proces verbalen
Eéntje voor u en ééntje voor die allochtoon
En waarom lopen jullie in dat rare pak
En wat is dat, wat hebben jullie in die zak
Dat zijn cadeautjes sprak de Sint
Die zijn bestemd voor ieder kind
Dat braaf en eerlijk is geweest
Wij vieren mijn verjaardagsfeest
’t is 5 december, staat u mij toe dat ik ze breng
Niks mee te maken sprak de functionaris streng
’t Was 5 december, er werd hier en daar gezongen
Van zie de maan schijnt en kom binnen met je knecht
Maar Sint en Piet luisterden samen noodgedwongen
Naar wat hun allemaal ten laste werd gelegd
Ten eerste onverzekerd over daken rijden
Plus geen papieren dat het paard was ingeënt
En geen verblijfsvergunning ook, voor geen van beiden
Ook geen ontheffing voor die allochtone vent
De functionaris zat daar met zijn formulier
En zei toen, geef die zak met rommel maar eens hier
Dat zijn cadeautjes schreeuwde Piet
Over mijn lijk, die krijg je niet
Als ik je bij je lurven pak
Dan ga je in een grote zak
En word je meegevoerd naar Spanje, idioot
Waar je compleet vermalen wordt, tot pepernoot
De functionaris riep: dat noem ik dreigementen
Dat soort gedrag wordt door de overheid verfoeid
Hij riep de hulp in van twee stevige agenten
En zwarte Piet en Sinterklaas werden geboeid
En weggevoerd en keihard in een cel gesmeten
Piet viel voorover, alle tanden uit zijn mond
Hij riep: `@#*^% onduidelijke kreten
En Sinterklaas lag diep te kreunen op de grond
Het laatste wat de Sint zei was: wat praat je mal
En daarna kreeg ie een fatale hartaanval
En die cadeautjes hoor ik jou al vragen
Wie bezorgt die nou
Ach, dat valt allemaal wel mee
Die komen voortaan met de slee
Die zitten nu dus bij de Kerstman in de mand
Zeer tot tevredenheid van heel de middenstand
december 31st, 2008 at 12:17 pm
“Oud en Nieuw” door Robert Long
Oud is uit en nieuw komt binnen
Wat voorbij is, is voorbij
Alles kan opnieuw beginnen
Voor ons ligt een schone lei
Weg met alle oude franje
Goed onthoud je, fout vergeet je
En om 12 uur de champagne
Heel het land speelt Enschedeetje
En ook dit jaar weer, dat weet je
Met z’n allen fijn naar Spanje
Oud is uit en nieuw komt binnen
Wat geweest is, is geweest
En er valt zoveel te winnen
Met een frisse nieuwe geest
Weg met oude vooroordelen
Tijd voor nieuwe interesse
En voor nieuwe rituelen
Nieuwe kansen en successen
Voortaan dus wat meer souplesse
En misschien wel een maitresse
Om het overspel te spelen
Oud is uit en nieuw komt binnen
Wat gedaan is, is gedaan
Lieve vrienden en vriendinnen
Zoveel prachtigs komt er aan
Weer een heel jaar televisie
Sport en spel en recreatie
Technisch nog wat meer precisie
Nieuwe trens en innovatie
Nog meer geld en speculatie
En nog veel meer informatie
Stress en hyperventilatie
Happy New Year, take it easy