Leden login
"Laatste column"
Laatste column.
Gedicteerd; 10 december 2006
Eigenlijk kun je mijn milieu, afkomst, tijdsgewricht, makkelijk samenballen in: “dat heb nergens voor nodig”.
Een eigenlijk nog simpeler variant op “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”.
In feite kwam het erop neer dat alles wat niet leidde tot verheffing, verdieping, godsvrucht, deemoed, sintels waren op het pad dat naar de hel leidde.
Mijn geboortejaar, 1943, was natuurlijk geen vreugdevolle periode; uitputtende oorlog, honger, armoede, onrecht, verraad, willekeur, angst, noem maar op.
Toen in mijn eerste schooljaren de boel heel langzaam weer wat structuur begon te krijgen, was er nog steeds weinig ruimte voor andere zaken dan de noodzakelijke.
Omdat ik al heel vroeg in een tamelijk rechtlijnige omgeving terechtkwam waar Gods Woord het enige was dat telde, ondersteund door frequent kerkbezoek, veel gebed, veel hel en verdoemenis en de neiging alles wat het leven even een lichtere tint gaf, weer heel snel te verstoppen, want het leven was nou éénmaal lijden.
Mijn grote kwaliteiten bevonden zich zeker niet op het gebied van rekenen, algebra, geschiedenis, aardrijkskunde, waar ik dan ook op generlei wijze in uitblonk, toen niet en nog steeds niet, maar omdat ik kennelijk een kind was met een nogal rijke fantasie ging mijn aandacht vooral naar zaken waarvan de omgeving wist te melden dat “dat nergens voor nodig had”. Op school al tekende ik niet onverdienstelijk, maar ja … nergens voor nodig.
Ik zat op een kinderoperette vereniging; nergens voor nodig.
Als het nou nog een “kerkkoor” geweest was.
Ik was gefascineerd door kermis, circus, theater, film; allemaal zaken die nergens voor nodig hadden. Maar die de wereld juist datgene meegaven waar ik zo door gefascineerd was, en ik was niet de enige.
Nou ja, ik hoef hier nu niet mijn hele levensloop nog es dunnetjes na te vertellen. Ik heb 63 prachtige levensjaren gehad waaraan ik heb mogen bijdragen op een aantal terreinen die nergens voor nodig hebben: muziek, boeken, theater, televisie enz.
En ik heb gelukkig mogen ervaren dat heel veel mensen daar plezier van gehad hebben, of steun of wat dan ook.
En dan blijkt er plotseling, terwijl er weer allerlei lichtjes aan de horizon verschenen, terwijl er zich weer allerlei plannen ontrolden, binnen een maand een onzichtbare draad – dwars over je levenspad gespannen – die je heel simpel met de neus op de feiten drukt: waarschijnlijk haal je de Kerst niet. Dat vind ik jammer, ik had nog even gewild. Maar ik ben niet boos. Zeker niet teleurgesteld, hooguit verdrietig omdat ik de mensen die ik lief heb te kort in mijn leven zijn geweest of ik in het hunne, maar ik kan terugkijken op een mooi leven met een aantal zinnige bijdragen aan wat ik belangrijk vond en verder heb het nergens meer nodig. Stem niet meer nodig, vingers niet meer nodig om piano te spelen of te schrijven, geest niet meer voor nodig om je gedachten op een rijtje te zetten. Kortom, het was mooi!
En ik vermoed dat ik mijn ogen in vrede zal sluiten.
Al jullie belangstelling en aandacht en medeleven heeft me altijd oprecht plezier gedaan en ik wens jullie het mooiste en beste toe.
Berichten:
En nu ben je er niet meer, erg jammer, kan ik niet meer genieten van je prachtige liedjes. Je had nog veel kunnen betekenen. Robert, rust in vrede en zing het hoogste lied daar boven...
23 December 2006 20:13 Antwoorden op
Lieve Robert en Kristof. Dank jullie wel voor zoveel moois in mijn leven,voor jullie inspiratie.Nog maar een half jaar heb ik een computer,en wat heb ik veel gemist aan de prachtige colums. Vanaf '74 luister ik naar zijn platen, en genoot van het theater bezoek. In '86 Robert een brief geschreven wat hij voor mij betekend.Sinds die tijd staat hij op mijn slaapkamer met een fofo..voor Phil..Nooit eerder heeft de dood zo'n indruk op mij gemaakt,en ben ik blij dat ik contakt heb met andere fans.En wat een prachtige positieve laatste colum. Ik schreef het al eerder...Robert wat een bezieling..Kristof, ik wenste jou heel veel lichtpuntjes, die zijn er gekomen via de condoleance site.Wat mooi allemaal,ik kan niet meer zonder.Dat er maar veel liefde mag zijn ,met de mensen om je heen.heel veel kracht gewenst. ..Achter de horizon..je weel wel. En..jou armen..zal voor de rest van mijn leven een bijzondere betekenis hebben. Dacht daar allen maar aan toen ik hoorde van zijn ziekte.Ben zo blij ,dat Robert gekregen heeft wat hij zo graag wilde. Kristof, moeilijk voor jou,maar ook zo bijzonder, bedankt. Heel veel liefs voor allen die zo dicht bij Bob stonden en nog. Alle kracht gewenst. Liefs Phily.
21 Januari 2007 12:49 Antwoorden op