• Home
• Nieuws
• Column
• Biografie
• Discografie
• RobertLong Verzamel
• Shows
• Shop
• Contact
• Nieuwsbrief
• Condoleance register
• Chat
• Blog

Ga stemmen

© Long's column 15 november 2006

 

Tijdens een gezellig etentje had ik een kleine discussie met een tafelgenoot.

Hij wist nog niet precies wat hij zou gaan stemmen, maar was wel van plan om in elk geval zijn stem uit te brengen.

Dat ik al ruim twintig jaar weiger om nog deel te nemen aan die scherts vertoning, bracht de discussie in een hogere versnelling.

 

Mijn buurman vond dat het ieders plicht was om van het stemrecht gebruik te maken. Daar stelde ik tegenover dat ik, in mijn wilde jaren, dat ook vond, zelfs als beginnend bekende Nederlander had meegewerkt aan een grote PVDA publiekscampagne. Waarbij die partij inderdaad als grote overwinnaar uit de bus kwam.

Den Uyl zou toen dan ook premier hebben moeten worden, maar er werd zo lang gemanipuleerd en gekonkeld dat van Agt, van het CDA, uiteindelijk �s lands opperhoofd werd.

Alsof je nu de SP als grootste partij aan de macht zou stemmen en opeens blijkt melkmuil Mark het land te gaan besturen.

 

Mijn gesprekspartner was, zoals gezegd, nog aan het twijfelen, en ik vroeg hem of hij al een voorselectie had gemaakt.

Ja, het moest in elk geval een linkse partij worden.

�Waarop baseer je dan straks je keuze?� wilde ik weten, �op welke argumenten?�

Die bleken nogal vaag te zijn.

 

Overigens even vaag als de mijne, wanneer het over politiek gaat.

Ik kijk vooral naar het gezicht van al die glasjanussen. Naar het niet in evenwicht zijn van mond en ogen. Naar het toepassen van al die lessen mediatraining, de snelle glimlachjes rond de lippen die botsen met de kille blikken. Ik luister naar de ontwijkende antwoorden die nooit een antwoord bevatten.

Nooit ronduit JA of NEE, altijd �U moet begrijpen dat��, �Het kan niet zo zijn dat��, �In de gegeven omstandigheden is het zo dat��

Kortom, ik oriënteer me vooral op wat ik zie en hoor en lees, zonder echt te weten waar de politieke partijen nou eigenlijk precies voor staan.

En ik leef in de stellige overtuiging dat de wereld, en dus ook ons land, uiteindelijk wordt geregeerd door de hele grote jongens in de economie.

Het vroegere �grootkapitaal�, de multinationals.

Al die wereldconcerns die hun productie verplaatsen naar lage lonenlanden, hun fabrieken sluiten en hun personeel op straat schoppen.

En dan mogen alle politieke clubs hun mond vol hebben over werkgelegenheid en zorgzame samenleving, het haalt geen ene moer uit.

 

Naar mijn mening stemt 95% van de bevolking op zeer subjectieve gronden. Niet omdat ze inhoudelijk op de hoogte zijn van de programma�s, maar omdat Wouter zo�n leuk kontje heeft, Mark de ideale schoonzoon zou zijn en Jeetje Peetje zo leuk houterig overkomt en hij dùs wel eerlijk moet zijn.

Als ik zou gaan stemmen � wat ik dus niet ga doen � zou ik dat op Marijnissen doen, vanwege dezelfde subjectieve redenen: hij lijkt me de enige die niet spéélt dat hij integer is, maar werkelijk zelf gelooft in waar hij voor staat.

Maar je weet dan ook dat, indien hij hoog eindigt, hij waarschijnlijk toch niet om fletse Femke en wollige Wouter heen kan.

Misschien ga ik ooit nog eens stemmen, als ik zelf het kabinet kan helpen samenstellen.

Dus niet 1 vakje invullen, maar minstens 10.

Die persoon voor onderwijs, die voor verkeer en waterstaat, die op gezondheidszorg, die voor vreemdelingenzaken etc.

Maar dat zal wel te democratisch zijn.

 

Nu we het toch over stemmen hebben: de top 2000 wordt weer samengesteld, voor Radio 2, de laatste week van december.

Een tijdje geleden zei iemand: �Jij komt nooit voor in de top 10, en dat vind ik onterecht.�

�Dan moet je gaan stemmen �, zei ik.

�Je schijnt een nummer van je voorkeur door te kunnen geven, en hoe meer dat nummer genoemd wordt, hoe hoger het komt�.

�Ja, maar ik vind bijna al je nummers prachtig��

Gelukkig hoor ik dat wel vaker, maar dat schiet niet op natuurlijk.

Uiteraard staan er wel een paar liedjes van mijn hand in die top 2000, maar om in die top 10 te komen, moet er éénduidigheid zijn.

Mijn gewaardeerde collega Boudewijn de Groot schijnt vaak als eerste te eindigen en daar moet verandering in komen, hoor ik de laatste tijd roepen: �Wie verslaat B. de Groot?�

Nou, wij dus! Of jullie eigenlijk.

Waarom bv niet allemaal het zelfde nummer insturen, lâ we zeggen �Vanmorgen vloog ze nog�.

Dat staat dan symbool voor al die andere liedjes die ook mooi worden gevonden.

Tenslotte heb ik ruim 4000 �vaste� fans, dus dan moeten we een heel eind kunnen komen.

Wie op een politieke partij stemt, wordt naderhand gebeten; door de hond of door de kat.

Stemmen op een liedje verandert daar niks aan, maar maakt de wereld wel een ietsje mooier.

Even, ietsje.

 

Tot later,
Robert Long.  

Berichten:

commentaar 1—10   of   21

volgende