Leden login
“Misse present”
Nu het leven zich langzamerhand weer verplaatst van buiten naar binnen (hoewel de afgelopen weken toch regelmatig gelegenheid boden tot buiten-in-de-blote-kont) staat de TV ’s avonds weer wat vaker aan.
Ik ben in het bezit van een satelliet ontvangapparaat dat ruimte heeft voor 999 kanalen.
Of ze allemaal ook gevuld zijn weet ik niet, want een aanzienlijk deel zit achter de decoder, zodat ik vooral Italiaanse, Duitse, Zwitserse en Oostenrijkse zenders kan zien. En BVN, een coöperatie van Vlaamse en Nederlandse omroepen waarbij niks te kiezen valt, want de keuze is al gemaakt. En dat is heel comfortabel, eigenlijk. Het Vlaamse en Nederlandse journaal, één vandaag, 10 voor taal, een paar politieseries zoals het Vlaamse “Flikken” en het Nederlandse “Spangen”.
Allebei goed gemaakt, spannend en vooral Linda de Mol en Monique van der Ven zijn buitengewoon prettig om naar te kijken en luisteren.
En verder natuurlijk een aantal vooral politiek getinte programma’s als “Buitenhof”, “Nova” en nog wat van eigen BVN makelij. En vooral die programma’s voldoen volkomen aan mijn masochistische inslag.
Nu de verkiezingen in aantocht zijn, gaat er geen dag voorbij of de ene politieke blaaskaak na de andere politieke flapdrol komt uitgebreid aan het onbetrouwbare woord.
Al die keutels roepen om het hardst dat “het toch niet zo kan zijn dat…” en dan gaat het vooral over wat de huidige regering fout doet en heeft gedaan en hoe goed zij het gaan doen, als ze aan de macht komen.
Omdat ik hier al een paar weken alleen ben (met poes en hond, dat wel) eet ik mijn eenvoudige doch voedzame maaltijd meestal voor de televisie.
En dat beneemt me bijna dagelijks de eetlust.
Nou is dat niet erg want ik wil toch nog een paar kilootjes kwijt, maar het vergt wel het uiterste van je uithoudingsvermogen en wilskracht.
Verhage, Bos, Rutte; er gaat geen dag voorbij of je ziet ze op de buis.
Vrouwtje Halsema heeft een boek geschreven. Of nee: laten schrijven, dus zien we haar bij Nova en in het journaal en vertelt ze en-passant wat haar partij allemaal voor goeds gaat doen.
In één week mannetje Rutte in vier verschillende programma’s gezien, en en-passant legt hij dan even uit dat het niet zo kan zijn dat… en hoe zijn club dat gaat veranderen.
Is het iemand trouwens opgevallen dat Jeetje Peetje Balkeneetje zichzelf de laatste tijd elke keer omschrijft als minister-president?
Nou ja, hij spreekt het ongeveer uit als “misse present” maar als je er éénmaal op gaat letten wordt het bijna potsierlijk.
“Meneer Balkenende, wat vindt het CDA van het rumoer rond LINGO?”
“Eh, ja, kijk ik zit hier niet als lijsttrekker van mijn partij, maar ik vind, als misse present dat het een mooi programma is.”
Of “Als misse present zeg ik: dit kan niet.”
Of “Ik moet mijn verantwoordelijk nemen als misse present.”
Hij schijnt warempel in de gaten te krijgen dat hij het hoofd is van de regering. Maar hoe dan ook, ze schijnen het de afgelopen jaren goed gedaan te hebben, zeggen ze zelf.
Men heeft de armoedegrens verlaagd naar 758 euro, of zoiets, waardoor er opeens een half miljoen – 500.000 – armen minder zijn in Nederland.
Dan hou je nog altijd ruim een miljoen – 1.000.000 – mensen over die onder de armoedegrens leven.
Maar van 758 euro per maand moet je, volgens de nieuwe definitie, kunnen wonen, eten, drinken, kleden, ziekenfonds betalen, op vakantie, af en toe een pilsje en ook nog lid zijn van een vereniging.
Intussen heb je overal voedselhulp, gaarkeukens, liefdadigheidsclubs, schuldensaneringshulp, en is er een wetsvoorstel waarin het niet toegestaan is om de energie toevoer af te sluiten, bij mensen die het niet meer kunnen betalen, als het te koud wordt.
Nederland is nog steeds één van de rijkste en welvarendste landen in de wereld.
De normen en waarden, waar de misse present het Gristelijke bekje zo van vol heeft, liggen op de schroothoop van de samenleving, bevolkt door rechters als Tonino (Weten we het nog? Computer bij het vuil, kinderporno. Volgend jaar gaat ie weer gewoon aan ’t werk.), de politie, waar steeds meer jonge agenten aan de drugs zijn, jatten en liegen.
En dan natuurlijk “onze jongens”, die in hun vrije tijd pornovideo’s mogen bekijken, af en toe eens wat verkrachten of in het buitenland discotheekbezoekers op hun bek slaan.
En dan zwijgen we nog maar over de schipholbrand, het schofterig behandelen van asielzoekers (soms uit landen waar ze van 758 euro een heel jaar kunnen rondkomen), het opsluiten van vluchtelingen in kampen en hun kinderen in gevangenissen.
Wat me ook opvalt is dat al die partijdrollen de mond zo vol hebben van woorden waar ze de betekenis blijkbaar niet van kennen.
Woorden als “zorgzaam”, “beschaving”, “eerlijkheid” en de laatste tijd ook “respect”.
Dat laatste woord is echt aan een opmars bezig, ook de misse present heeft het geadopteerd.
Toen ik, misschien al wel 15 jaar geleden een CD opnam met de titel “Uit liefde en respect”, heb ik lang getwijfeld of ik dat laatste woord wel moest gebruiken want het was nog al in onbruik geraakt, een beetje ouderwets.
Maar het is weer helemaal terug. In politieke kringen wordt er wat afgerespecteerd.
En er wordt ook veel en vaak “adequaat” gehandeld.
Wijfje Verdonk (met alle respect natuurlijk) heeft dat begrip weer helemaal laten inburgeren. Nadat er een slordige handvol opgesloten (niet misdadige) buitenlandse medemensen was verbrand, meldde Roestvrije Rita dat iedereen adequaat had gehandeld.
Ik stem al vele jaren niet meer (“Dom Robert, van dat democratische recht moet je juist gebruik maken!”) maar ik heb nou eenmaal zo’n sterke antipathie ontwikkeld in de tijd dat ik nog wél stemde (Ik heb zelfs in mijn beroemde beginjaren meegelopen in PVDA ledenwerfcampagnes, sterker nog: een aantal destijdse politici de hand geschud, ja, ik geef het maar eerlijk toe) dat ik intussen allergisch ben voor dat slag volk.
Als er weer eens iets slims wordt bedacht in het nadeel van de bevolking, dan zegt zo’n Rutte – of Verhagen of nog een andere gladjanus – “En dan zeg ik: Jôh, als we nou met z’n allen…”
Let er maar op: als het woordje “Jôh” wordt gebruikt, zijn ze bezig je te naaien.
Ik droom er wel eens van dat er niemand gaat stemmen. Echt HE-LE-MAAL NIEMAND!
En dat dat zootje mooipraters dan, aan het eind van de verkiezingsdag verbouwereerd tot de conclusie moet komen dat iedereen ze heeft laten doodvallen.
En dat de misse present dan de verzamelde goegemeente toespreekt en uitlegt dat de opkomst weliswaar tegenviel, maar dat het ook een goed teken is, en dat hij, als misse present dit als een uitdaging ziet om op de ingeslagen weg door te gaan.
Natuurlijk heeft hij respect voor het ontbreken van een uitslag en hij zal het eerlijk bekennen enzo, maar de zorgzaamheid en de betrokkenheid hebben hem ervan overtuigd om tegen zichzelf te zeggen: het kan niet zo zijn dat ik niet tegen mezelf zeg: Jôh, laten we met z’n allen de normen en waarden verdedigen die in onze beschaving zo diep verankerd liggen (of geworteld zijn, want de misse present houdt best van variatie.)
Nou nog een paar weken geduld en dan weten we wie de komende vier jaar de boel mag vernachelen.
Tot later,
Robert Long.
