Leden login
"Ontevreden wicht"
© Long ´s column augustus 2006
Het is ook nooit goed. Dan hebben we weer eens een echte zomer, en dat zitten we meteen in de tropen. In heel Europa.
In Italië, althans waar ik woon, heeft het al zeker 6 weken niet noemenswaardig geregend.
En er valt ook niet tegenop te sproeien. In mijn tuin staan de hortensia‘s erbij alsof het herfst is. De sla verpietert. De Druiven, die langs het zwembad groeien, laten hun blad hangen.
Ja, okee, er is een zwembad. Pure luxe. Geef ik toe.
Maar het zwemwater lijkt op lauwe kinderpis. Voor een pedofiel moet dat een natte droom zijn, maar ik ben nou eenmaal geen pedofiel.
Overdag is het soms wel 36º en ´s nachts komt de temperatuur niet onder de 26.
Als ik alleen ben (en dat ben ik als ik dit schrijf, mijn schat heeft verplichtingen elders) loop ik overdag in een dunne omslagdoek. Maar zelfs dat is te warm. Als ik opsta zweet ik en als ik ga slapen zweet ik nog.
Terwijl ik dit schrijf, om half één ´s nachts is het 28º en plakt het papier aan mijn handen. Af en toe valt er een druppel zweet op.
De stoel kleeft aan mijn blote billen en regelmatig moet ik mezelf droogdeppen met een handdoek die vochtig aanvoelt.
Kortom, het is het soort weer waarbij ik mezelf regelmatig hoor mompelen "Gatverdamme".
Mijn Groningse oma zou zeggen: "Je bent een ontevreden wicht."
Ze noemde jongetjes en meisjes allebei; wicht.
En ze zou gelijk hebben. Ik ben ook ontevreden. Ik hou niet van dit weertype.
Ik word er inactief van, moe, lusteloos en chagrijnig.
Dat ik in september vorig jaar bijna de pijp uit was, doet niet meer terzeke.
Ontevreden ben ik.
Dat ik op een van de mooiste plekken aan het Comomeer woon, doet er even niet toe. Net zo min als dat ik de allerliefste echtgenoot van de wereld heb. En de leukste poes en de tofste hond en nog steeds een hele massa fans.
En dan komt de post. Getver. Wéér allerlei brieven die beantwoord moeten worden! Ja, ik zei het toch? Ik ben een ontevreden wicht.
Een van die brieven is afkomstig van een trouwe fan. Een man uit de buurt van Utrecht. Alles van me gezien, alles van me in zijn bezit.
Hij schrijft dat hij te horen heeft gekregen dat hij nog hooguit een jaar te leven heeft; kanker.
In zijn longen, zijn lever, zijn rug.
Dat hij jaloers op me is dat ik het �alleen maar� aan mijn hart had.
En hij heeft gelijk.
Ik heb nog een onbekende periode voor me liggen. Voor hetzelfde geld word ik 85. Hij heeft nog maximaal 12 maanden.
En ik loop te foeteren dat het zo warm is als ik de eerste kilo�s prachtige (en heerlijke) tomaten pluk. Ik loop te zeiken over lauw zwemwater. Ik heb de pest in dat de hortensia�s verpieteren. Dat de sla verlept. Dat de stoel aan mijn kont plakt.
Mijn oma zou gelijk hebben gehad.
Een andere brief. Een vrouw van rond de tachtig.
Ook een vaste fan, al decennia lang.
Als ze naar de voorstelling kwam, had ze altijd een zelf gebakken cake voor me bij zich.
Ze doet aan volksdansen. Ze fietst als een jonge meid. Ze schrijft dat ze zo geniet van de zomer, dat ze soms wel 60 km per dag gaat fietsen.
Naar vriendinnen, en hoe heerlijk ze dat vindt.
Mijn oma zou gelijk hebben, ik ben een ontevreden wicht.
Nog meer post. Een jongeman stuurt me wat teksten.
Hij wil ook "Singer/songwriter" worden.
Best aardige teksten, maar nog niet goed genoeg.
Hij schrijft dat hij mij als voorbeeld ziet.
Zijn ouders hebben al mijn platen en hij vindt mij �de beste die er bestaat�. Hij meent zelfs dat �menige buitenlandse beroemdheid nog iets zou kunnen leren�.
En ik loop te kankeren dat mijn handdoek nat is van het zweet.
Dat het papier aan mijn handen plakt.
Ontevreden wicht!
Soms heb je signalen van buitenaf nodig om te beseffen hoe gefortuneerd je eigenlijk bent.
Ik ben bang dat de menselijke aard geneigd is tot ontevredenheid.
Ook als daarvoor geen enkele echte reden bestaat.
We hebben allemaal de neiging om te denken dat, als het regent, terwijl wij nou juist een barbecuefeestje hadden gepland, dat alleen maar is om ons te treiteren. Dat er altijd file is als wij haast hebben. Dat ze opzettelijk de straat open breken als wij willen uitslapen.
Het ontevreden wicht ligt, volgens mij, bij iedereen op de loer.
Gelukkig houdt de post mij regelmatig bij de les.
En dat is een mooie wisselwerking.
In de loop der jaren heb ik heel wat brieven gekregen, waarin mensen me vertelden dat mijn liedjes/interviews/shows, ze anders naar de dingen hadden leren kijken. Omgekeerd is dat precies zo
Als ik af en toe eens een ontevreden wicht ben, is dat na een brief of drie wel weer over.
Dus blijf s.v.p. schrijven.
Bij voorbaat dank.
Overigens mag het wat mij betreft nu wel gaan vriezen.
Tot later,
Robert Long
Berichten:
Hallo Robert, je noemt jezelf een 'ontevreden wicht', maar is het niet zo dat je eerder een ' ontevreden nicht bent, met een n. Ik schrok een beetje van deze column- dat je geen zin had om post te beantwoorden, dus ik dacht: dan schrijf ik maar niet meer. Maar ik had de column nog niet helemaal gelezen en ik had ook niet gelezen dat dat ontevredene gevoel niet zo langdurig is en dat we vooral moeten blijven schrijven. Oke, je krijgt binnenkort weer een brief van me. Ik heb het laatste half jaar weer veel beleefd, dus dat wordt dan misschien een 'mini-boekwerk'. Nog bedankt, trouwens, voor je (weer) verbluffend mooie c.d. (He, gezellig!)Ik schrijf snel. Liefs van Annet Dijksterhuis, Jan Weitkamplaan 6, 7772 SE Hardenberg. annetdijksterhuis6@hotmail.com Doei!!!
17 September 2006 19:44 Antwoorden op
Ben al lang fan en natuurlijk vind ik het jammer dat er geen optreden meer komt. Wanneer komt de nieuwe cd in de winkel?
30 Augustus 2006 19:29 Antwoorden op
Lieve Robert bedankt voor je persoonlijke brief komt nog een retour hoor en of je nu tevreden of ontevreden bent van mij mag het kanker er af en toe maar lustig op los heerlijk vind ik dat ik kan wel zeggen ik zie veel herkenning en hoe je het ook wendt of keert goed doe je het toch haast nooit, maar voor mij blijf je altijd de ZON in mijn leven in alle situaties Liefs Aafke
13 Augustus 2006 13:13 Antwoorden op
Verstuur een bericht
"Laatste column"
19 December 2006
“Laatste kostuum”
1 December 2006
Ga stemmen
15 November 2006
“Losse notities”
1 November 2006
“Misse present”
17 Oktober 2006
Fun
1 Oktober 2006
Goed en kwaad
15 September 2006
“Seizoenen”
1 September 2006
"Service"
16 Augustus 2006
"Ontevreden wicht"
1 Augustus 2006
Paradijs
24 Juli 2006
"Overzicht"
19 Juni 2006
Lieve Robert, Vandaag hoorde ik dat voorop de Telegraaf vermeldt staat dat je zo ernstig ziek bent, dat je op sterven ligt en met kerst waarschijnlijk niet meer zult leven. Probeer je bewust te zijn van al je dierbaren om je heen, probeer vast te houden aan al die mensen die je lief zijn en je meest geliefde. Ik bid voor je en zal je nooit vergeten. Dag lieve Robert. Kus van Marian.
12 December 2006 20:05 Antwoorden op