Nederlands
Deutsch
Leden login
"…kom je buiten spelen?"
Long's commentaar - mei-juni 2006
Mijn credo is altijd geweest: alléén publiciteit als er werkelijk iets te melden valt.
Vroeger was ik daar heel wat strenger in dan de laatste jaren.
In het begin, toen mijn loopbaan een beetje op gang kwam, wilde ik eigenlijk alleen maar praten met de zogenoemde kwaliteitskranten zoals NRC Handelsblad, Volkskrant, Trouw enz.
En ik dacht dat "mijn publiek" alleen maar bladen las als Vrij Nederland en de Groene Amsterdammer.
De roddelpers hield ik verre van me en ook De Telegraaf was niet welkom.
Tot ik in contact kwam met Jip Golstein - helaas overleden - die popjournalist was van die vermaledijde Telegraaf.
Een uitstekende journalist, die alle vrijheid had om in zijn krant te schrijven wat hij nodig vond. Een paar van mijn prettigste interviews had ik met Jip.
En ook bij de roddelpers kwam ik af en toe best aardige mensen tegen. Bovendien bleek dat "mijn publiek" helemaal niet alleen maar de "betere" kranten en bladen las.
Integendeel: IEDEREEN leest Story en Privé.
Arbeider of intellectueel, arm of rijk, abonnee of kappersklant.
En natuurlijk weet iedereen met een béétje herseninhoud heus wel dat dit soort bladen het vooral moet hebben van liefdesbaby's, huwelijksproblemen, schandaaltjes en achterklap.
Blijkbaar smult iedereen daar elke week opnieuw van.
Toen Kristof en ik wilden gaan trouwen, besloten we dan ook om de publiciteit zoveel mogelijk in eigen hand te houden.
Er was vooraf al veel belangstelling van de verschillende media en dus leek het ons verstandig om de drie belangrijkste vertegenwoordigers het exclusieve recht te geven tot publicatie.
Dus: de grootste krant (Telegraaf), het grootste weekblad (privé) en het best bekeken showbizzprogramma (Boulevard).
En dat werkte uitstekend, iedereen kon er kennis van nemen, de geïnteresseerden waren geïnformeerd en ons leven ging weer verder.
Dat leverde aardige contacten op. De Telegraaf gedroeg zich keurig, Boulevard hield zich aan de afspraken en Privé maakte het allemaal was interessanter dan het eigenlijk was, maar dat is nou eenmaal hun stijl, als je dat woord kan gebruiken.
Ach, en als ze dan een half jaar later willen weten hoe het nu is, of er nog een gesprekje afkan, met één van hun "sterverslaggevers" dan denk je "ach ja, waarom niet".
Dan vergeet je even dat in de zogenoemde riooljournalistiek er wat meer ratten rondwroeten dan in de normale.
Dom natuurlijk, heel dom.
De journalist, een joviale soortgenoot, begroette me met twee, al even joviale zoenen. Laten we hem Jan noemen.
We hadden afgesproken op het zonnige terras van een Hilversums hotel.
Beetje babbelen, ontspannen en vertrouwelijk. Hij bekende dat hij zijn hoofdredacteur EVERT SANTEGOEDS eigenlijk nogal een HUFTER vond, vooral in het begin, nu viel het wel mee.
En JAN vertelde over ZIJN VRIEND en zijn LIEFDESLEVEN.
Zo gaandeweg ging het over mij, mijn carrière, de bandjes waarin ik had gezongen en tenslotte UNIT GLORIA.
Toen ik eenmaal had besloten om die groep te verlaten, omdat ik in het Nederlands wilde zingen, kwam BONNIE ST CLAIR erbij en besloten we dat ik nog een jaar zou blijven, zodat BONNIE de tijd had om nieuw repertoire in te studeren met de band en zich zo zoetjesaan in te werken.
We zouden om en om elke avond optreden. Zij een half uur, dan ik weer, zij, ik en tenslotte een half uurtje samen. Tot ze het helemaal kon overnemen.
JAN vroeg waarom ik Nederlands wilde gaan zingen en ik vertelde hem over mijn grote voorbeelden: WIM SONNEVELD, JAAP FISHER, ANNIE MG SCHMIDT en GUUS VLEUGEL.
De riooljournalist knikte geïnteresseerd maar in het PRIVÉartikel vind je daar niks van terug. Blijkbaar was hij veel nieuwsgieriger naar het feit of ik BONNIE nog wel eens zag.
Nee, moest ik zeggen, na die tijd nooit meer, want ik had mijn buik nogal vol van dat wicht.
Twee van de drie avonden was ze haar stem kwijt of moest halverwege stoppen omdat ze weer eens hees was. Ik vertelde JAN dat ik het zangeresje bijna elke dag aanraadde om zangles te nemen, want haar stem was tenslotte het instrument waarmee ze haar brood moest verdienen.
En een stem is een KWETSBAAR DINGETJE.
Meestal zei ze dan dat ze alleen maar wat VERKOUDEN was.
Ik vertrouwde de sterreporter toe dat ik haar op dat gebied zo stom vond als het achtereind van een varken. Waarmee ik niets ten nadele van het varken wil zeggen.
Ik had het prachtige artikel in PRIVE nog niet gelezen toen journalistieke vriend JAN me belde en vroeg wat ik ervan vond.
Nou niks dus.
"Maar BONNIE gaat naar de POLITIE".
"Oh" zei ik, "waarom?"
"Ze gaat een AANKLACHT indienen wegens de aantasting van haar GOEDE NAAM".
JAN hoopte waarschijnlijk dat ik dan weer iets ranzigs over de vroegere STER zou roepen, maar ik was verder niet geïnteresseerd.
Overigens heb ik de sterke indruk dat BONNIE dan vooral zichzelf zou kunnen aanklagen. En het lijkt me verstandig om 's morgens naar de politie te gaan, want stel dat ze een blaastest moet doen…
Nou ja, er is weer stof voor weken.
Mijn hooggeachte collega Gerard Joling heeft het in zijn zo eigen fijnzinnige vocabulaire (even in het woordenboek opzoeken, Geer!) al voor La St Clair opgenomen.
Dus ga ik er vanuit dat Goordon, Platty Brard en de rest van de haute volée (kijk maar in de van Dale, jongens) nog wel zullen volgen.
En dan is iedereen weer gelukkig.
Privé omdat het blad weer vol is,
Bonnie vanwege de aandacht voor haar onvolprezen talenten.
De rest van mijn zingende collega's vanwege de niet aflatende belangstelling en het publiek omdat ze weer eens kunnen verzuchten: "het is toch wat met die artiesten".
En ikzelf natuurlijk.
Omdat ik weer helemaal op de hoogte ben van het feit dat riooljournalistiek een vak apart is.
Een vak waar iedereen van smult.
Een vak ook dat je eigenlijk niet serieus zou moeten nemen.
BONNIE, SEE YOU IN COURT.
Tot later,
Robert Long.
Berichten:
Verstuur een bericht
"Laatste column"
19 December 2006
“Laatste kostuum”
1 December 2006
Ga stemmen
15 November 2006
“Losse notities”
1 November 2006
“Misse present”
17 Oktober 2006
Fun
1 Oktober 2006
Goed en kwaad
15 September 2006
“Seizoenen”
1 September 2006
"Service"
16 Augustus 2006
"Ontevreden wicht"
1 Augustus 2006
Paradijs
24 Juli 2006
"Overzicht"
19 Juni 2006
sterkte lieve Robert en familie liefs,Rian
13 December 2006 17:05 Antwoorden op