Robert Long
Nederlands Deutsch

Leden login

e-mail
 

Column

"Laatste column"

Laatste column.

Gedicteerd; 10 december 2006

 

Eigenlijk kun je mijn milieu, afkomst, tijdsgewricht, makkelijk samenballen in: “dat heb nergens voor nodig”.

 

Een eigenlijk nog simpeler variant op “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”.

In feite kwam het erop neer dat alles wat niet leidde tot verheffing, verdieping, godsvrucht, deemoed, sintels waren op het pad dat naar de hel leidde.

 

Mijn geboortejaar, 1943, was natuurlijk geen vreugdevolle periode; uitputtende oorlog, honger, armoede, onrecht, verraad, willekeur, angst, noem maar op.

Toen in mijn eerste schooljaren de boel heel langzaam weer wat structuur begon te krijgen, was er nog steeds weinig ruimte voor andere zaken dan de noodzakelijke.

Omdat ik al heel vroeg in een tamelijk rechtlijnige omgeving terechtkwam waar Gods Woord het enige was dat telde, ondersteund door frequent kerkbezoek, veel gebed, veel hel en verdoemenis en de neiging alles wat het leven even een lichtere tint gaf, weer heel snel te verstoppen, want het leven was nou éénmaal lijden.

Mijn grote kwaliteiten bevonden   zich zeker niet op het gebied van rekenen, algebra, geschiedenis, aardrijkskunde, waar ik dan ook op generlei wijze in uitblonk, toen niet en nog steeds niet, maar omdat ik kennelijk een kind was met een nogal rijke fantasie ging mijn aandacht vooral naar zaken waarvan de omgeving wist te melden dat “dat nergens voor nodig had”. Op school al tekende ik niet onverdienstelijk, maar ja … nergens voor nodig.

Ik zat op een kinderoperette vereniging; nergens voor nodig.

Als het nou nog een “kerkkoor” geweest was.

Ik was gefascineerd door kermis, circus, theater, film; allemaal zaken die nergens voor nodig hadden. Maar die de wereld juist datgene meegaven waar ik zo door gefascineerd was, en ik was niet de enige.

Nou ja, ik hoef hier nu niet mijn hele levensloop nog es dunnetjes na te vertellen. Ik heb 63 prachtige levensjaren gehad waaraan ik heb mogen bijdragen op een aantal terreinen die nergens voor nodig hebben: muziek, boeken, theater, televisie enz.

En ik heb gelukkig mogen ervaren dat heel veel mensen daar plezier van gehad hebben, of steun of wat dan ook.

En dan blijkt er plotseling, terwijl er weer allerlei lichtjes aan de horizon verschenen, terwijl er zich weer allerlei plannen ontrolden, binnen een maand een onzichtbare draad – dwars over je levenspad gespannen – die je heel simpel met de neus op de feiten drukt: waarschijnlijk haal je de Kerst niet. Dat vind ik jammer, ik had nog even gewild. Maar ik ben niet boos. Zeker niet teleurgesteld, hooguit verdrietig omdat ik de mensen die ik lief heb te kort in mijn leven zijn geweest of ik in het hunne, maar ik kan terugkijken op een mooi leven met een aantal zinnige bijdragen aan wat ik belangrijk vond en verder heb het nergens meer nodig. Stem niet meer nodig, vingers niet meer nodig om piano te spelen of te schrijven, geest niet meer voor nodig om je gedachten op een rijtje te zetten. Kortom, het was mooi!

En ik vermoed dat ik mijn ogen in vrede zal sluiten.

 

Al jullie belangstelling en aandacht en medeleven heeft me altijd oprecht plezier gedaan en ik wens jullie het mooiste en beste toe.

 

Robert Long 19 December 2006
 

“Laatste kostuum”
1 December 2006

Ga stemmen
15 November 2006

“Losse notities”
1 November 2006

“Misse present”
17 Oktober 2006

Fun
1 Oktober 2006

Goed en kwaad
15 September 2006

“Seizoenen”
1 September 2006

"Service"
16 Augustus 2006

"Ontevreden wicht"
1 Augustus 2006

Paradijs
24 Juli 2006

"Overzicht"
19 Juni 2006

Paginas: 1 2 3
 
 
 

Copyright © 2006, Robert Long